🅾 سخن بزرگان کوهنوردی جهان:.. این کتاب پرسش و پاسخی طولانی از مسنر درباره زندگی اش است

🅾 سخن بزرگان کوهنوردی جهان:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: یکی از جالب ترین کتاب های کوهنوردی که در سال گذشته خواندم، آخرین کتاب مسنر به نام: My Life at the Limits بود.
این کتاب پرسش و پاسخی طولانی از مسنر درباره زندگی اش است. شجاع و بی پروا بودن مسنر فقط در کوهنوردی وي نمود نیافته، بلکه در شیوه زندگی و حتی ابراز احساسات و اندیشه اش هم پدیدار است تا جایی که به گفته خودش "منفور عوام" می گردد:
I do not wish to have any part in this “climbers are better people” ideology. I would rather be ostracized than assimilated! I read recently that my greatest accomplishment was my unerring ability to make myself unpopular. (My Life at the Limits - Reinhold Messner)

من تمایل ندارم سهمی دراین ایدئولوژی که " کوهنوردان مردمان بهتری هستند" داشته باشم. من ترجیح می دهم وجهه عمومی نداشته باشم تا اینکه خود را با جمع وفق دهم. اخیرا خواندم بزرگترین هنر من توانایی خطا ناپذیر من در منفورساختن خودم بوده است.

با آرزوی شادی و سلامتی برای همه دوستان عزیزم در سال نو، جملاتی کوتاه ولی کلیدی از این کتاب را به عنوان هدیه تقدیم شما عزیزان می کنم و به مرور بخش های دیگری را منتشر خواهم کرد.
همیشه شاد و تندرست باشید.
پروانه کاظمی

Climbing mountain is not a sport, it’s not a game, and it’s definitely not a religion. I go into a dangerous area, a life-threatening world, and I take responsibility for myself and my partners. And they do the same. We all try our best to survive. But it’s dangerous, and there are some situations when it’s not possible to survive. If you don’t understand this, or you don’t accept it, you shouldn’t climb at the limit. No one is forcing you to, after all. You should do it of your own free will -accepting responsibility for yourself in the sure knowledge that you are exposing yourself to risk- or not at all. (My Life at the Limits - Reinhold Messner)
کوهنوردی ورزش نیست، بازی نیست و قطعا یک مذهب هم نیست. من به یک منطقه خطرناک وارد می شوم، یک دنیای تهدید کننده زندگی، و مسئولیت خودم و همنوردانم را بر عهده می گیرم، آن ها نیز همین طور. ما تمام تلاش خود را برای زنده ماندن انجام می دهیم اما این کار در هر صورت خطرناک است و مواقعی هست که زنده ماندن ممکن نیست. اگر شما این را درک نکنید و یا نپذیرید، نباید در مرز توانایی خود صعود کنید، هیچ کس شما را وادار به این کار نمی کند. شما باید فقط با اراده آزاد خود صعود کنید ( پذیرفتن مسئولیت خود با آگاهی کامل به درمعرض ریسک واقع شدن) و یا هرگز صعود نکنید.
مطلب از: خانم پروانه کاظمی

انجمن پزشکی کوهستان ایران