اصول گام بردارى و پیاده روى صحیح در کوهنوردى:.. انجمن پزشکی کوهستان ایران:. قسمت دوم:

اصول گام بردارى و پياده روى صحيح در كوهنوردى:

انجمن پزشکی کوهستان ایران:
قسمت دوم:
گام برداري در صعود کوهستان:

١- در هنگام حرکت فاصله ی پاها باید به اندازه عرض شانه ها باشد و پا نباید زیاد از حد باز شود.
٢- بدن در هر حالتي ايستاده بر سطح افق عمود باشد.
٣- ابتدا پنجه و بعد پاشنه پا روي زمين قرار ميگيرد.
٤- در هر گام پاي تكيه گاه صاف سپس پاي بعدي از زمين برداشته شود (نبايد با زانوي خم صعود كرد)
٥- تمامي كف پا روي زمين قرار گيرد، باستثناء شيبهاي تند كه با نوك پا گام بر مي داريم، استفاده از نوك پاموجب خستگي زودرس عضلات پا ميگردد.
٦- گام برداری باید با حركت يكنواخت، قدم ها يكسان و با ريتم منظم حركت باشد.
٧- در شيب هاي بالاي 20 درجه بهتر است، بصورت زيگزاگي صعود شود. البته هر چه شيب بيشتر مي شود بايد زاويه بين دوخط زيگزاگ كمتر وطول مسير زيگزاگ باتوجه به پهناي منطقه مانور، بيشتر شود.
٨- برگرداندن عضله به حالت اولیه بسیار مهم است (چون هر اندازه عضله فشرده تر و درحالت انقباض باشد انرژی بیشتری جذب می کند) .
٩- با تنظیم تنفس و گام خود ، از بالا رفتن ضربان قلب ودر نهایت خستگی زودرس جلوگیری کنید (در حالت عادی هر دو گام یک دم و بازدم) و تنفس باید بوسیله بینی و کامل صورت گیرد ( در اصطلاح دیافراگمی باشد) .
١٠- تنفس از طريق بيني انجام شود زيرا تنفس از دهان باعث خشگي گلو، تشنگي و در هواي سرد سرماخوردگي و عفونت گلو ميگردد.
١١- در شيب هاي تند و ارتفاعات بالا با هر گام دم و با گام بعدي عمل باز دم را انجام ميدهيم.
١٢- پس از هر يك ساعت حركت پنج دقيقه استراحت لازم است.
١٣- براي هر صعود مهم ترين مسئله تقسيم صحيح انرژي مي باشد.

انجمن پزشکی کوهستان ایران