قصیدهٔ۸..۸۴. به بیخ و شاخ و برگ آن درختی. که آمد میوه‌اش از روح معلا

قصیدهٔ۸

۸۴. به بیخ و شاخ و برگ آن درختی
که آمد میوه‌اش از روح معلّا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
روح معلّا: روح بلند و‌ رفیع که منظور روح‌القدس و جبرئیل است.
با توجه به بیخ و شاخ درخت بیت را دوگونه می‌توان معنا نمود:

۱. اگر مصراع اول را همان نخل خشک خرما بدانیم که به فرمان خدا بارور شد، معنی بیت چنین می‌شود: ای ممدوح، تو را به ریشه و شاخ و برگ آن نخل خشک‌شده، که به فرمان خدا میوه آورد، سوگند می‌دهم. نک: همین قصیده؛ بیت۱۵.
۲. اما اگر درخت را استعاره از حضرت داوود بگیریم که حضرت مریم از نسل اوست، میوه استعاره از حضرت عیسی(ع) می‌شود و در این صورت بیت را می‌توان بدین‌گونه معنا نمود: ای ممدوح، تو را به شجرهٔ داوود و میوه‌اش حضرت عیسی که بر اثر دمیدن روح‌القدس به وجود آمد، سوگند می‌دهم.

@khaghanieshervani