قصیدهٔ۸..۳۰. پس از میقات حق و طوف کعبه. جمار و سعی و لبیک و مصلا

قصیدهٔ۸

۳۰. پس از میقات حق و طوف کعبه
جمار و سعی و لبیّک و مصلّا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
میقات: وعده‌گاه، موضع احرام بستن حاجیان که در آنجا برخی چیزهای حلال و مباح را در طول مراسم حج بر خود حرام کنند. حاجیان از آنجا لبیک‌گویان آهنگ حج کنند و به سوی مکّه به حرکت درآیند.
طوف کعبه: طواف کعبه و آن هفت بار گردیدن حاجیان به دور کعبه است که از ارکان حج است.
جمار: جمع جمره و جمره یک بار انداختن سنگ را گویند. و مراد رمی جمار است و حاجیان در وقت به جا آوردن مناسک‌ حج آن را در سه موضع انجام می‌دهند: ۱. جمرهٔ اولی. ۲. جمرهٔ وسطی. ۳. جمرهٔ عقبه. و این از اعمال سه‌گانهٔ منا است.
سعی: هفت بار دویدن میان صفا و مروه.
لبیک: کلمهٔ ایجاب است، هرگاه مخدومی خادمی را به طلب ندا کند، خادم در جواب گوید: لبیک یعنی آمادهٔ انجام فرمانت هستم و حاجیان نیز این لفظ را در مقام عرفات بارها گویند و این عمل را تلبیه گویند.
مصلّا: اسم مفعول از تصلیّه، نماز گزاردن، به جای اسم مکان نیز به کار می‌رود، نمازگاه، جای نماز، در اشعار خاقانی بیشتر به نمازگاه و جای نماز در کعبه اشاره دارد و آن مقام ابراهیم است که حاجیان در آنجا دو رکعت نماز می‌گزارند و از واجبات مناسک حج است که در قرآن بدان اشاره شده است: وَاتَّخِذُوا مِن مَقامِ ابراهیمَ مُصلّیً، مقام ابراهیم را نمازگاه خویش گیرید. (بقره؛ ۱۲۵)

@khaghanieshervani