قصیدهٔ۷..۴. ما در آب و آتش از فکرت، که گویی آن نسیم. باد زلفت بود، یا خاک جناب پادشا،..۵

قصیدهٔ۷

۴. ما در آب و آتش از فکرت، که گویی آن نسیم
باد زلفت بود، یا خاک جناب پادشا،

۵. یا غبار صیدگاه شاه کز تعظیم هست
زآهوان مشک‌ده صد تبّتش در یک فضا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
در آب و آتش بودن: کنایه از مضطرب و بی‌قرار بودن، در محنت و مشقّت مبتلا بودن.
باد زلف نسیم و بوی زلف.
جناب: آستان و درگاه.
تعظیم: احترام و حرمت.
آهوان مشک‌ده: آهوان مشک‌دهنده و مشک‌زا.
تبّت: یکی از ایالات خودمختار چین و مرکز آن لهاساست که دارای هوایی خوش می‌باشد و مشک تبّتی بهترین مشک‌هاست.
فضا: میدان و عرصه.

**شاعر از بیت چهارم وارد مدح ممدوح می‌شود و در همین بیت نیز عناصر اربعه را تضمین کرده است.

@khaghanieshervani