قصیدهٔ۷..۷۶. ای ربیع فضل و از تو گشت عالم را شرف. وای ربیع فصل و از تو کشت آدم را نما،..۷۷

قصیدهٔ۷

۷۶. ای ربیع فضل و از تو گشتِ عالم را شرف
وِای ربیع فصل و از تو کِشت آدم را نَما،

۷۷. در ربیع دولتت هرگز خزان را ره مباد!
فارغم زآمین که دانم مستجاب است این دعا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
ربیع فضل: اضافهٔ تشبیهی، در لغت به معنی بهار دانش است. شاعر ممدوح را به بهار دانش مانند کرده است و نیز ایهامی به ابوالعبّاس فضل بن ربیع، وزیر هارون‌الرشید دارد. او بعد از یحیی بن خالد برمکی به وزارت رسید و بعد از هارون وزارت محمّد بن امین را داشت و در سال ۲۸۰ه.ق. وفات یافت که بسیار بخشنده و کریم بوده است. (فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی)
گشت عالم: عالم، دور روزگار، گردش گیتی و ایام.
کشت آدم: کاشتهٔ و کشتهٔ آدم، کنایه از فرزندان آدم.
بین «فضل» و «فصل» جناس خط و بین «گشت» و «کِشت» جناس ناقص است.

@khaghanieshervani