قصیدهٔ۷..۲۰. هندی او همچو زنگی آدمی‌خور در مصاف. مصری او چون عرابی تیزمنطق در سخا

قصیدهٔ۷

۲۰. هندی او همچو زنگی آدمی‌خور در مصاف
مصری او چون عرابی تیزمنطق در سخا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
هندی و مصری: صفت جانشین موصوف، کنایه از شمشیر و قلم که به زنگی و عرابی مانند شده است.
زنگی: منسوب به زنگ، زنگ ولایتی است که امروزه به آن حبشه گفته می‌شود که سیاه‌پوستند و در تداول شاعران مقابل روم که سفیدپوستند، قرار دارد.
عرابی: کوتاه‌شدهٔ اعرابی، عرب بادیه‌نشین و صحراگرد، عرب بدوی.
منطق: نطق، سخن و گفتار.
تیزمنطق: فصیح و بلیغ، عرب‌های بیابان‌گرد در زبان عربی مظهر فصاحت و بلاغتند.
بین «هندی»، «زنگی»، «مصری» و «اعرابی» تناسب است.

@khaghanieshervani