قصیدهٔ۴..۳۱. چو باشه دوخته‌چشمی به سوزن تقدیر. چو لاشه بسته‌گلویی به ریسمان قضا

قصیدهٔ۴

۳۱. چو باشه دوخته‌چشمی به سوزن تقدیر
چو لاشه بسته‌گلویی به ریسمان قضا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
باشه: باز شکاری (نک: قصیدهٔ۳؛ بیت۳۱)
چو باشه دوخته چشمی: اشاره است به شیوهٔ تربیت باز که چشم او را می‌بندند و هنگام رها کردن در پی شکار می‌گشایند.
لاشه: تن و جسد مرده، حیوان شکار شده.
سوزن تقدیر: اضافهٔ تشبیهی، سوزن سرنوشت و قضا و قدر.
ریسمان قضا: اضافهٔ تشبیهی، طناب و رشتهٔ قضا و حکم و تقدیر.
این بیت نشانگر عاجز بودن انسان در برابر قضا و قدر است.
بین «باشه» و «لاشه» جناس لاحق است.

معنی: ای انسان، چشمانت چون باز با سوزن تقدیر و سرنوشت دوخته شده و گلویت مانند حیوانات شکارشده و ذبح‌شده، با بند و ریسمان قضا بسته شده است.

@khaghanieshervani