قصیدهٔ۸.. به یک لفظ آن سه‌خوان را از چه شک. به صحرای یقین آرم همانا

قصیدهٔ۸

به یک لفظ آن سه‌خوان را از چَه شک
به صحرای یقین آرم همانا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
سه‌خوان: سه خواننده، نصاری که به اقانیم ثلاثه معتقدند و اب و ابن و روح‌القدس می‌گویند؛ سه‌خوان قایل به تثلیث، چنانکه دوگوی ثنوی است؛ در اینجا مراد طورسیقوس اعظم در بیت قبل است.
چه شک و صحرای یقین: اضافهٔ تشبیهی، چاه شک و دودلی، بیابان یقین و اطمینان و خالی از شک.
به صحرا آوردن: کنایه از روشن و آشکار ساختن.
همانا: به درستی به یقین.

معنی۱: با یک لفظ و کلمه آن طورسیقوس اعظم را از چاه شک و تردید می‌رهانم و به صحرای یقین و اطمینان می‌آورم.
اگر «سه‌خوان» را «روح‌القدس» را روح‌القدس و ابن و اب» در بیت قبل بگیریم، می‌توان معنی دیگری برای بیت در نظر گرفت:

معنی۲: می‌توانم با یک کلمهٔ روح‌القدس و ابن و اب را از چاه شک به صحرای یقین بیاورم و پیچیدگی‌ها و ابهامات آن را حل کنم.

@khaghanieshervani