قصیدهٔ۳..۳۵. چه خوش بوی که درون وحشت است و، بیرون غم. کجا روی که ز پیش آتش است و، پس دریا

قصیدهٔ۳

۳۵. چه خوش بُوی که درون وحشت است و، بیرون غم
کجا روی که ز پیش آتش است و، پس دریا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
چه خوش بُوی: چه خوش و بی‌خیالی.
درون و بیرون: باطن و ظاهر عالم.
آتش و دریا: استعاره از ناملایمات و سختی‌های روزگار.
------------------------

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
۳۶. خوشی طلب کنی از خلق، ساده‌دل مردی
که از زکات‌ستانان زکات خواست عطا؟!

زکات‌ستانان: زکات گیرندگان، فقیران.

@khaghanieshervani