شرح قصائد خاقانی؛ بر اساس شرح برزگر خالقی کانال دیگر ما: گزینهٔ شعر معاصر @gozineyesher لینک پست اول: https://t.me/khaghanieshervani/4
قصیدهٔ۴..۷۱. بر مهان نشوم، ور شوم، چوخاک، مهین. غم کیا نخورم، ور خورم، به کوه، گیا
قصیدهٔ۴
۷۱. بَرِ مِهان نشوم، ور شوم، چوخاک، مَهین
غم کیا نخورم، ور خورم، به کوه، گیا
🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
مهان: بزرگان.
مهین: ذلیل و بیمقدار و پست.
بین «مهان» و «مهین» جناس شبهاشتقاق و لاحق و بین «کیا» «گیا» جناس خط و لاحق است.
معنی: شاعر در این بیت از روی بینیازی و بلندهمتی میگوید: اگر همچون خاک، بیمقدار و ذلیل شوم، نزد بزرگان برای برای دریافت کمک نخواهم رفت و حتی اگر به گیا خوردن در کوه دچار شوم، غم نان را نمیخورم و دست به سوی این بزرگان دراز نمیکنم.
@khaghanieshervani