قصیدهٔ۴..۷۰. مرا کنف کفن است، الغیاث از این موطن!. مرا مقر سقر است، الامان از این منشا!

قصیدهٔ۴

۷۰. مرا کنف کفن است، الغیاث از این موطن!
مرا مقر سقر است، الامان از این منشا!

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
کنف: پناه و حمایت.
الغیاث: پناه می‌خواهم.
سقر: دوزخ.
الامان: امان و پناه و زینهار.
منشا: جای نشو و نما، موطن.
بین «کفن» و «کنف» صنعت قلب بعض و بین «مقر» و «سقر» جناس لاحق است.

@khaghanieshervani