قصیدهٔ۲..۸. از حلهٔ حدوث برون شو دومنزلی. تا گویدت قریشی وحدت که مرحبا!

قصیدهٔ۲

۸. از حلّهٔ حدوث برون شو دومنزلی
تا گویدت قریشی وحدت که مرحبا!

🍃🍂🍃🍂
حلّه: به معنی محله و کوی و محل اجتماع و مجلس باشد؛ و نیز نام شهر بزرگی است که میان بغداد و کوفه واقع شده و به جامعان موسوم است. این شهر را سیف‌الدوله صدقة بن منصور بن دبیس بن علی مزیدالاسدی از امرای سلجوقی در سال ۴۹۵ه.ق. بنا نهاد.
(فرهنگ خاقانی)

استاد دکتر سید جعفر شهیدی در کلاس درس خاقانی فرمودند که «غیر از حلّهٔ مزیدیّه که شهری است میان بغداد و کوفه، نیز نام محلی در طریق مکه است.»
حلّهٔ حدوث: اضافهٔ تشبیهی.
منزل: توقف‌گاه موقت کاروان، محل فرود آمدن و اقامت که همیشگی نیست، مرحله و قسمت.
قریشی وحدت: اضافهٔ تشبیهی، قریشی وحدت و یکتاپرستی که منظور حضرت رسول(ص) است.

معنی: کمی از عالم امکان و حدوث فاصله بگیر تا به وحدت و توحید برسی، آن‌گاه خواهی دید که پیامبر(ص)، آن منادی وحدت و یگانگی، به استقبال می‌آید و به تو مرحبا می‌گوید.

👌پ.ن: پیامبر از خاندان قریش بود و قریشیان پرده‌داران کعبه بودند و آنان هنگام حج به استقبال حاجیانی که از راه دور می‌آمدند تا خانهٔ خدا را زیارت کنند، می‌شتافتند.

@khaghanieshervani