قصیدهٔ۲..۹. پیوند دین طلب، که بهین دایهٔ تو اوست. آن دم که از مشیمهٔ عالم شوی جدا

قصیدهٔ۲

۹. پیوند دین طلب، که بهین دایهٔ تو اوست
آن دم که از مشیمهٔ عالم شوی جدا

🍃🍂🍃🍂
دایه: پرورش‌دهنده، پرستار.
مشیمه: پرده‌ای است که بچه تا هنگامی که در شکم مادر است، در آن قرار دارد.
از مشیمهٔ عالم جدا شدن: کنایه از جهان را بدرود گفتن، مردن.
---------------------

۱۰. این دم شنو، که راحت از این دم شود پدید
وینجا طلب، که حاجت از اینجا شود روا

🍃🍂🍃🍂
دم: سخن.
این دم شنو: این سخن را بشنو. اشاره است به بیت قبل که گفته شد پیوند با دین را بطلب.

معنی: به این سخن من گوش کن؛ چون راحت و آسایش را در پی دارد و درِ دین را بطلب که فقط از این در حاجت‌ها برآورده می‌شود.

@khaghanieshervani