فرهاد قنبری:. تفاوت فیلم بدون تاریخ، بدون امضا و فیلم‌های اصغر فرهادی

فرهاد قنبری:
تفاوت فیلم بدون تاریخ ، بدون امضا و فیلم های اصغر فرهادی

فیلم بدون تاریخ، بدون امضا، روایتی از درگیری ذهنی سوژه ها با وجدان گناهکارشان است، وجدانی که آنها را راحت نمی گذارد و هر کدام را به گونه ای به مرز فروپاشی می کشاند و در نهایت آنها را به دوش کشیدن بار مسئولیت خویش تنها می گذارد.

کارگردان این فیلم می خواهد از فیلم های اصغر فرهادی تقلید کند اما در این امر توفیق چندانی نیافته است. فیلم های فرهادی (به ویژه دو فیلم جدایی نادر از سیمین و فروشنده) نقدی بر ساختارهای حاکم بر جامعه و چگونگی به انقیاد درآمدن تک تک سوژه ها در این ساختارهاست. (هر چند که شخصیت عماد در فیلم فروشنده در پایان فیلم تا حدودی توان رهایی از ساختارها و حفظ سوژگب خود را می یابد) روایت فرهادی، روایت چگونگی انقیاد سوژه ها در جامعه ای «خود محور» است که در مواقع مواجه با بحران، بار مسئولیت انسانی خود را فراموش کرده و منافع شخصی خود را برمی گزینند.
فیلم های فرهادی نقدی بر جامعه است، جامعه ای که در آن پول و منفعت شخصی و لذت طلبی حرف اول و آخر را می زند و همه افراد جامعه را در چنبر خود گرفتار می سازد. به همین دلیل است که فرهادی در این دو فیلم (جدایی نادر از سیمین و فروشنده) سعی می کند همه طبقات، گروههای سنی و قشرهای جامعه (اعمم از معلم، کارمند، کارگر، دست فروش، هنرمند، کودک، پیرمرد، حاشیه نشین و..) استفاده کند تا نشان دهد این بحران، بحرانی عمیق و همه گیر است و برای درست کردن این جامعه چاره ای جز این نیست که آن را ویران کرد و دوباره از نو ساخت.

فیلم بدون تاریخ، بدون امضا هر چند در سکانس هایی از فیلم (مانند سکانس کشتارگاه مرغ یا درگیری پزشک با همکار خود) سعی می کند به نگاهی مانند نگاه فرهادی دست پیدا کند، ولی سریعا از آن گذر کرده و مسئله «فرد» و مسئولیت فردی را مورد تاکید قرار می دهد.
فیلم بدون تاریخ، بدون امضا فیلمی است که مخاطب را با خود درگیر کرده و در فکر فرو می برد، فیلمی که یادآور فیلم بی خوابی، کریستوفر نولان هم بود.
@kharmagaas