«بخت با او یار نبود».. هخامنشیان نخستین والامنشانه و. نریمانانه و جنگاورانه می‌زیستند

« بخت با او یار نبود »

هخامنشیانِ نخستین والامنشانه و
نریمانانه و جنگاورانه می‌زیستند.
آنان با سختی‌ها کنار می‌آمدند و
درپِیِ تن آسانی و خوشباشی‌های میان‌مایه نبودند.
کوروشِ جوان در پِیِ برانداختنِ برادرِ
خوش‌گذران و زن باره‌اش اردشیر بود،
تا آن‌چه هخامنشیانِ نخستین می‌زیستند
را به اورنگِ شاهانشاهی باز آوَرَد.
کوروشِ جوان، خود، زمانِ آغازین را
در اکنونِ زمانه می‌زیست.
پس او هرگز زمانِ زمانه را نزیست.
برای کوروشِ جوان، آینده، زودتر از اکنون می‌آمد
چراکه روز و روزگارِ کوروشِ بزرگ بود که بازمی‌آمد.
هر بزرگ مردی، آرمانِ خود را در استوره‌ها و
روزگارانِ مردانِ بزرگ می‌بیند و که در جانِ خود نیز
آن روزگارانِ استوره‌ای و تاریخی را می‌زید
و درسراسر زندگانی‌اش، درپِیِ چیره گرداندنِ
این آرمانِ نهانخانه‌ی دلِ خود، به جهانِ بیرون است.
این نه زاده از خودخواهی و خودپرستی که به‌وارونه،
یکسره از مهرِ به بزرگان و مهرِ به نژادگانِ
روزگارانِ نریمانی است که می‌زاید.
کوروشِ بزرگ در کوروشِ جوان، تنها یک نام نبود.
روانِ نریمانِ کوروشِ بزرگ در او روان بود.
او همان بود که در او روان بود.
اما
زمانِ او تندگذر و اندک بود.
زمانه بر زمانِ او چیره آمد.
و سد افسوس که
بخت با کوروشِ جوان یار نبود.

خسرو یزدانی شنبه ۴ اوت ۲۰۱۸ فرانسه

کانالِ فلسفیِ « تکانه »
@khosrowchannel