ن مخفی آن‌ها پرداختم

ن مخفی آن‌ها پرداختم. درباره‌ی زبان‌های گروه‌های دیگر نیز کار کرده‌ام اما از آنجا که در همان قدم نخست و پس از چاپ فرهنگ

لغات زبان مخفی موانع و مشکلات و ممنوعیت‌هایی پیش آمد فعلاً امکان انتشار آنها وجود ندارد.

٤.بنابراین می‌توان گفت زبان مخفی گونه ای از زبان صنفی است؟

بله، مثلاً قصاب ها که یک صنف موجه و پذیرفته هستند، یک زبان صنفی دارند و یک زبان مخفی که شاید زیاد گسترده نباشد اما به هرحال این زبان را دارند. ولی درباره‌ی اقشاری مانند متکدیان، دزدان، معتادان و فواحش که ما عموماً به عنوان صنف نمی‌پذیریم‌شان باید بگوییم این گروه، زبان مخفی دارند و اگر با تسامح برای آن‌ها صنف در نظر بگیریم، می‌گوییم زبان صنفی‌شان کاملاً با زبان مخفی آنها انطباق پیدا کرده و یکی شده است.

٥. پدید آمدن زبان‌های مخفی به غیر از پنهان کردن مقاصد قشر و گروهی خاص آیا می‌‌ تواند دلایل دیگری هم داشته باشد و آیا این دلایل در به وجود آمدن همه‌ی این زبان‌ها مشترک است؟

زبانی که جوان ها به کار می‌برند با زبانی که دزدان و متکدیان دارند، متفاوت است؛ زیرا آن‌ها کار خلاف انجام می‌دهند و به طور کلی آن را پنهان می‌کنند، اما جوان‌ها فقط بخشی از زبانشان مخفی است. به همین علت وقتی من نام زبان مخفی را به آن اطلاق کردم برخی‌ها این انتقاد را داشتند که چون زبان جوان‌ها به طور کامل مخفی نیست و برای دیگران هم قابل درک است، نمی‌توان آن را زبان مخفی به شمار آورد اما حقیقت آن است که ما به دو دلیل زبان آن‌ها را می‌فهمیم: یکی آنکه وقتی فرکانس و بسامد زبان مخفی بالا برود چون مدام در جامعه تکرار می‌شود بنابراین شفاف شده و حضور پررنگ جوان‌ها در جامعه سبب می‌شود که زبانشان لو برود و جالب آنکه آن‌ها دوباره زبان مخفی دیگری می‌سازند. اما دزد و متکدی در سطح جامعه از زبان مخفی خودش استفاده نمی‌کند و فقط بین خودشان کاربرد دارد بنابراین زبان آنها در جامعه استفاده و شفاف نمی‌‌‌شود. بخش دیگری از زبان خاص جوانان که قابل فهم بوده و مخفی نیست، آن بخشی است که برای ابراز هویت به کار می‌رود و در آن بخش، پدیده‌هایی چون طنز، تحقیر طبقات دیگر جامعه و نوعی تلاش برای کسب هویت دیده میشود.

٦. کدام جوان‌ها این نوع زبان را ابداع می‌کنند؟

به اعتقاد من جوانان قشر متوسط. اما برخی مانند آقای سعید حجاریان آن را زبان حاشیه‌نشین‌ها می‌دانند که به اعتقاد بنده درست نیست. اتفاقاً حاشیه‌نشین‌ها و حتی ساکنان جنوب شهر زبان مخفی به این شکل ندارند. این زبان مربوط به خرده بورژواها است که طبقات پایین‌تر را تحقیر می‌کنند. مثلاً جوانان روستایی عموماً زبان مخفی ندارند، حتی در تهران که پایتخت است، جوانان فقط در بعضی جاها از زبان مخفی استفاده می‌کنند. به طور کلی هر قدر جامعه بزرگ‌تر، صنعتی‌تر و لایه لایه تر می شود مناسبات جامعه ایجاب می‌کند که با پدیده‌هایی چون زبان مخفی مواجه شویم. در این نوع جوامع است که جوان مشکلاتی برای احراز هویت پیدا می‌کند، با سیاست و قید و بندهای اجتماعی کنار نمی‌آید بنابراین افکارش را پشت زبان مخفی، پنهان می‌کند. اما در روستاها چنین مناسباتی وجود ندارد.

۷. آیا زبانی را که در فضاهای مجازی شکل گرفته میتوان نوعی یا بخشی از زبان مخفی جوانان به شمار آورد؟

خیر. زبان رایج در فضاهای مجازی خاستگاه متفاوتی دارد؛ در آن‌جا به دلیل کم بودن فضا و زمان، به اجبار اصطلاحات و گونه‌هایی از نوشتار رایج شده که در تعریف زبان مخفی نمی گنجد. مقوله‌ای است جداگانه که نیاز به تحقیقاتی جدا دارد.

٨. ایجاد زبان‌های مخفی چه تأثیری بر اصل زبان می‌گذارد آیا لطمه ای به زبان وارد می‌کند؟

به هیچ وجه. نه تنها آسیبی به زبان نمی‌زند بلکه باعث غنای زبان میشود. راه‌های زیادی برای غنی کردن زبان وجود دارد که یکی از آن‌ها ایجاد چنین زبان‌هایی است. از این طریق واژه‌ها و عبارات بیشتری به بدنه‌ی زبان وارد می‌شود.

۹. زبان‌‌های مخفی که از دل زبان فارسی بیرون آمده چه تفاوتی با زبان مخفی در دیگر زبانها دارد؟

فرایندها و شیوه‌های کلی واژه سازی در زبان‌های مخفی، جهانی‌اند. خاستگاه آن‌ها نیز مشترک است اما در تعداد واژگان با هم متفاوت هستند. این تعداد در جوامع پیشرفته بیشتر است چون این جوامع، صنعتی‌تر و پیچیده‌تر هستند. هرچه جمعیت و تعامل بیشتر شود شرایط برای ایجاد واژه‌های زبان مخفی مهیاتر می‌شود. آن‌ها مراحل صنعتی شدن را زودتر از ما طی کرده‌اند.

به هر حال باید بپذیریم که واقعیات جامعه به صور مختلف نمود پیدا می‌کند. یکی از این صورت‌ها «زبان مخفی» است و کار ما نیز همین است که در جامعه مسائل مربوط به تخصص و رشته‌ی خودمان را بررسی کنیم. به عنوان مثال من اگر پزشک باشم و طی آزمایش‌هایی متوجه شوم کسی بیماری ایدز دارد نمی‌توانم آن را مخفی کنم و بگویم یک سرماخوردگی ساده است که با قرص