اینجا تلاشهای ادبیام (شامل داستان کوتاه، داستانک، یادداشت، و پاراگرافهای منتخبِ کتابهایی که میخوانم) را به اشتراک میگذارم. گاهی هم موسیقیای که به دلم مینشیند. همراهیِ شما نعمتی است که شاید باور نکنید چهاندازه برایم عزیز است. @mohsensarkhosh
هنگام جوانی، آنسوی افق. در دنیایی از مغناطیس و معجزات میزیستیم
هنگام جوانی، آنسوی افق
در دنیایی از مغناطیس و معجزات میزیستیم
اندیشههایمان مدام و بیمرز پرسه میزد
زنگ ناقوسِ جدایی آغاز شده بود
درسراسر جاده طولانی و پایینتر از گذرگاه
آیا هنوز در دوراهی دیدار میکنند؟
دسته ژندهپوشی که گامهایمان را دنبال میکردند.
پیش از آن که زمان رویاهایمان را ببرد، میدویدند
انبوهی از جانوران کوچک را بر جای مینهادند
میکوشیدند ما را به زمین بدوزند
به یک زندگیِ درحالِ پوسیدگیِ آهسته
سبزه، سبزتر
نور، نورانی تر بود
شبهای شگفتی
دوستان دُورمان بودند
به فراسوی خاکستر سوزانِ پلهای پشتِ سرم مینگرم
به یک نظر، که طرف دیگر پل چقدر سبز بود...
گام هایی که به پیش برداشته شد، دوباره در خوابگردی به پس نهاده شد
با نیروی موجی خوابآلود کشیده میشدیم
بر بلندایی رفیع
با پرچمی در اهتزاز به بلندیهای سرگیجهآور آن دنیای رویائی رسیدیم
تا ابد در چنگال اشتیاق و بلندپروازی
عطشی هست که هنوز سیراب نشده
چشمان خسته ما هنوز به سوی افق بال میگشاید
هرچند بارها از این راه رفتهایم
سبزه، سبزتر
نور، نورانیتر بود
و مزه شیرینتر
شبهای شگفتی
دوستان دُورمان بودند
چه بامدادان درخشانیست
آب جاریست
رود بیپایان
تا ابدالاباد...
Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun
Along the long road and on down to the causeway
Do they still LIVE there by the cut
There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay
The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder
Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed up world
****
Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
Forever and ever
@mohsensarkhosh_khatkhatiii