اینجا تلاشهای ادبیام (شامل داستان کوتاه، داستانک، یادداشت، و پاراگرافهای منتخبِ کتابهایی که میخوانم) را به اشتراک میگذارم. گاهی هم موسیقیای که به دلم مینشیند. همراهیِ شما نعمتی است که شاید باور نکنید چهاندازه برایم عزیز است. @mohsensarkhosh
در این شکی نیست که انسان «نیک» آفریده شده است و هر آن چه آدمی را از این «نیک» ماندن دور میکند، بر خلاف اصل خلقت اوست
در این شکی نیست که انسان "نیک" آفریده شده است و هر آن چه آدمی را از این "نیک" ماندن دور می کند، بر خلاف اصل خلقت اوست.
مثلا اگر جایی بودی و دلت خواست بخندی، اما تبسم کردی و سر به زیر انداختی، خلاف اصالت رفتار کرده ای.
اگر دلت گرفته بود و میل گریستن را با "خوبم طوری نیست" سرکوب کردی، خلاف اصالت رفتار کرده ای.
اگر دلت بستنی قیفی خواست و از ترس پاک شدن آرایشت نخوردی، اگر دلت خواست بدوی و قدم زدی، اگر دلت خواست نماز بخوانی و به خاطر حرف رفیقت نخواندی، اگر دلت نخواست نماز بخوانی و جلوی پدرت الکی دولا راست شدی، اگر دلت خواست بگویی "چقدر تو خوب هستی" و گفتی "نظر لطف شماست"، و در کل اگر هر روز بار ها کلماتی مثل "نکن_زشته" را کوبیدی توی سر دلت؛ تو انسان اصیلی نیستی.
اصالت نه به دین و سنت و محل تولد است، نه به تبار و ایل و خاندان؛ اصالت فقط یعنی چهار کلمه: "حال دلت نیکو باشد".
#م_سرخوش
@mohsensarkhosh_khatkhatiii