‌ 🌐 باور‌های عامیانه در مازندران ۱.. 🔸 وجود زن بیوه را در سفره‌ی عقد نحس می‌دانند

‌ 🌐 باور های عامیانه در مازندران 1

@oralhistoryiran
🔹هنگام خواندن خطبه ی عقد اگر کسی عمداً گره به طنابی بزند یا دستانش را در هم گره کند در عقد گره می افتد.
🔸 وجود زن بیوه را در سفره ی عقد نحس می دانند. در حقیقت با این باور می گویند باوجود بیوه در مجلس عقد عروس خوشبخت نخواهد شد و شاید به آن دلیل باشد که هم عروس را از فکر کردن به مرگ شوهر و هم بیوه را از به یاد آوردن خاطرات او با همسر مرحومش باز می دارند
🔹 آن جا که می خواهند عروس و داماد را به پای بندی به عقد و خطبه ی عقد وادارند این باور پدید می آید که عروس و داماد تا غروب روز عقد حتماً باید آب و سبزی سفره ی عقد را بر سر خود بریزند تا عقد دچار مشکل نشودو با این باور می خواهند بگویند عقد حرمت دارند و آبی که بر سر سفره ی عقد قرار گرفته و قرآن و خطبه ی عقد بر آن خوانده شده است عزیز است و باید با آن غسل کرد و پاکیزه شد و یا وقتی می خواهند عروس را به بعضی از رسوم مقید سازند این گونه می گویند که : قیچی عقد عروس از هنگام خواندن خطبه تا روز عروسی باید بسته بماند
🔸آنان هیچ وقت در جهیزیه ی دختر جارو نمی گذارند ، زیرا باور دارند که : با گذاشتن جارو در جهیزیه ی عروس همه ی اموال پدر جارو می شود و از خانه به در می شود در حقیقت می خواهند به عروس بگویند که باید به جهیزیه ی داده شده قناعت کند و به پدر بگویند که هر چه به دختر جهیزیه دادی مبارکش باشد و قرار نیست هر روز بر جهیزیه اش چیزی بیفزایی و چه زیبا مراسمی را هنگام وداع دختر از خانه ی پدری و رفتن به خانه ی بخت بر پا می کنند که
عروس هنگام خدا حافظی با خانه ی پدری خمیر مار (خمیر مایه – خمیر ترش)بر سر درب منزل پدر می زند
در حقیقت با این عمل می خواهند بگویند که عروس باید دل به خانه ی شوهر ببندد و منزل پدر هم چون سابق برایش شیرین جلوه نکند و مانع بازگشتش به آن خانه شوند .
🔸وقتی عروس را روانه ی خانه ی بخت می کنند تتک به کمر عروس می بندند تا با خود برکت به منزل داماد ببردو حتماً باید داماد یا پدر داماد نان را از کمر عروس باز کند تا پذیرای قدوم مبارک عروس باشد و خانواده ی داماد نیز کاسه ای برنج که مظهر برکت است در مسیر رفتن عروس قرار می دهند تا عروس هنگام ورود به منزل همسرش با پا برنج را در منزل پخش کند و این نشان گر پخش کردن روزی در منزل داماد است آنان حتی مادر شوهر را بی نصیب نمی گذارند و ورود عروس خانم را برای او شیرین جلوه می دهند و نیز به دختران جوان می گویند چند دانه از آن بخورند تا بختشان باز شود و همچنین آن را درمان دندان درد می دانند.
🔹عروس هنگام ورود به خانه ی داماد عسل در دهان مادر شوهر می گذاردآنان معتقدند با این کار عروس شیرین می شود و با خوراندن عسل به مادر شوهر می خواهد به او بگوید من آمده ام تا زندگی شما را شیرین تر از پیش سازم و آماده ی خدمت به زندگی آینده مان هستم .
🔸 اقوام داماد نیز در کنار خوش آمد گویی به محض ورود عروس به منزل داماد پسر بچه ای در آغوشش می گذارند تا فرزند پسر به دنیا آورد و شاید تاکید بر علاقه مندی اهالی مازندران به جنس پسر باعث ایجاد این باور شده است .
🔹وقتی زنی باردار می شود اهالی مازندران کفش دوزک را روی دستشان به نیت زن باردار وادار به حرکت می کنند ، اگر پرید بر این باورند پسر می زاید و اگر بیفتد فرزندش دختر است آنان هنگام حرکت کفش دوزک چنین می خوانند
⭕️حوا خاتون پرپر / گیس گلابتون پرپر/ اگر ریکا(پسر) ئه پرهائیر/ اگر کیجا(دختر) ئه دیم بَخار
✍ سکینه دیوسالار/ روزهای روشن

✅ تاریخ شفاهی
@oralhistoryiran