نه زمین که زمان. مرا در دست‌های خالی اش می‌گیرد. شب و ماه را

نه زمین که زمان
مرا در دست های خالی اش می‌گیرد
شب و ماه را
جریان ابرها را
لرزه‌های درختان را
و بهت آسمان را
زمان به سودای تناسخ
بالای ام می کشد
و من در فراسوی خود
فرا رسیدن خویش را انتظار می‌کشم..

#اکتاویو_پاز
#منهای_سیاست

🅾️ @Po_Science