دوم؛ ابن سینا، در الرسالة العرشیة، مفاهیم به کار رفته در رسالة فی قوی الانسانیة و ادراکاتها را بسط می‌دهد

دوم؛ ابن سینا، در الرسالة العرشیة، مفاهیم به کار رفته در رسالة فی قوی الانسانیة و ادراکاتها را بسط می دهد. در تحلیل ابن سینا؛ کلام الهی، یا فیضان علوم الهی، مَلَک مقرب است؛ یعنی علوم خاصی برای پیامبر است. این علوم وحدت حقیقی دارند اما در قوای ادراکی پیامبر، تکثّر می یابند. وحی القاء بلازمان به پیامبر است. بدین ترتیب در تحلیل ابن سینا تفاوتی میان کلام خداوند و علوم خاص و قلم و عقل فعال نیست. می توان برای بیان کیفیت وحی از مثال افتادن تصویری که مقابل آئینه قرار دارد در آئینه استفاده کرد.

سوم؛ ابن سینا، در الرسالة فی اثبات النبوات، مفاهیم یاد شده در دو تحلیل پیشین را توضیح بیشتری می دهد و بیانی دارد که نتیجه آن این است که وحی افاضات عقلی بدون واسطه است و مَلَک آن قوه افاضه شده است و افاضه عقل کلی، به طور بالعرض، از او جاری شده و قابل رویت پیامبر می شود. ملائکه به جهت معانی مختلف به اسامی مختلف نامیده می‌شوند در حالی که همه آنها یکی هستند و تجزیه بالعرض آنها ناشی از تجزیه در قوای ادراکی قابل، یا پیامبر، است. رسول مبلِّغ افاضه وحیانی در جامه عبارت است تا با آرای او صلاح عالم حسی با سیاست و صلاح عالم عقلی با علم حاصل آید. این تحلیل، توسعه همان تحلیل الرسالة العرشیة است. همچنین به نسبت پیامبری و رسالت و سیاست تصریح می کند.

🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper