ادامه …بنابر این، هایدگر عقیده دارد که این شعر و شعرا هستند که می‌توانند با اندیشه‌ی معنوی خود هستی را به ما بشناسانند چرا که هاید

ادامه👆👆👆


✅بنابر این، هایدگر عقیده دارد که این شعر و شعرا هستند که می توانند با اندیشه ی معنوی خود هستی را به ما بشناسانند چرا که هایدگر عقیده دارد (همان طور که در نامه ی تحت عنوان اومنیسم در رابطه با اختلافش با سارتر و اگزیستانسیالیسم او است می گوید:) زبان خانه ی وجود است. (این جمله ی هایدگر را در پست های بعدی توضیح خواهیم داد).

✅به کلید واژه هایی که هایدگر به کار می برد به خوبی دقت کنید، دقت و توجه کردن به واژه های هایدگر و فهم آن، کلید فهم فلسفه ی او می باشد.

sein= ⬅️ هستی یا وجود

و

ens= ⬅️ هستنده یا موجود

✅هایدگر بین موجود یا هستنده و وجود یا هستی(در معنای کلی آن) تفاوت می گذارد، و به ما می گوید که ما تنها این موجود ها و موجودات(مثالی که در بند اول هستی و زمان می زند میز است به عنوان یک موجود پیش دستی(باترجمه ی جمادی)یا تو فرادستی(ترجمه ی رشیدیان)یا تو دستی(ترجمه ی جهانبگلو)پیش دستی هستند که دیده می شوند دم دست هستند و یا آماده به خدمت هستند که دیده می شوند اما هستی را ما نمی توانیم به طور روشن ببینیم!

✅چرا نمی توانیم هستی را به طور روشن ببینیم؟ چرا که هستی یک موجود دم دستی یا پیش دستی نمی باشد، هایدگر در همان بند اول قسمت اول هستی و زمان به تفاوت بین دم دستی و فرا دستی می پردازد و موجودات و هستنده های آماده به خدمت مثل چکش چنگال یا خود کار و .... را پیش دستی می نامد و بین آن ها و هستنده ای چون دازاین و هستی در معنای کلی آن تفاوت می گذارد که بدون فهم این تفاوت نمی توان پاراگراف و بند دیگر را متوجه شد.

✅پس در نظر هایدگر هستی و وجود با هستنده و موجود دو چیز متفاوتی می باشند(در این رابطه به هنگام خوانش هستی و زمان و بررسی آن بیشتر توضیح داده خواهد شد)

✅در نظر هایدگر انسان یک هستنده است که با این که هستنده است اما وجودش وجود او منشا خلاقیتش (پویسیس) به منزله ی انسان می باشد، و این انسان بواسطه ی وجودش یا هستی اش که به خویشتن نشان می دهد نمودار می شود( در این رابطه هم در توضیح و بررسی بند اول هستی و زمان توضیح داده خواهد شد فعلا به صورت مختصر و جزئی می خواهیم با شاکله ی تفکر هایدگر در هستی و زمان آشنا شویم که به هنگام خوانش متن با مشکل جدی و نا آشنا نبودن با متن رو به رو نشویم).

❌❌❌نکته ی بسیار مهم در فلسفه ی هایدگر این است که(نقل قول از رامین جهانبگلو) انسان همواره در حال انکشاف و امتداد است، انسان یک چیزی نیست که یک بار برای همیشه تمام شود،‌هستی در زمان قرار می گیرد (این باور هایدگر متقدم است که هستی را ابتدا توام با زمان طرح می کرد و سپس هستی را با حقیقت طرح می کرد البته تناقضی نیست این هر دو امتداد یک دیگر می باشند چنانجه خود هایدگر می گوید بدون فهم هایدگر متقدم نمی توانید هایدگر متاخر یعنی دوره ی دوم را از مرحله ی فکری اش را بشناسید)یعنی در واقع هستی در افق زمان قرار می گیرد.

✅پس دقت کنید که انسان در تفکر هایدگر شکل غایی ندارد شکل نهایی ندارد چون نهایتی و پایانی ندارد.

✅اما راجع به انکشاف،‌دقت داشته باشیم که این انکشاف و درک هستی( که هایدگر از آن سخن می گوید)، شیوه ی بودن انسان را معنا می کند(کلمه ی بودن چنانچه پروفسور ویلیام بارت در مصاحبه اش با برایان مگی می گوید در فلسفه ی هایدگر بسیار بسیار مهم می باشد)و این دازاین است که در حقیقت بودن و شیوه ی بودن را مطرح می کند و پرسش هستی را طرح می نماید.

da sein

⬇️ ⬇️

🔷وجود یا 🔷 آن جا
هستی

🔷دا=آن جا بودن،‌ 🔷زاین=وجود،هستی

✅در نظر هایدگر انسان و یا دازاین(دقت کنیم که انسان همان دازاین نیست دازاین در حقیقت مکان فهم هستی است که در حقیقت این فقط انسان که می تواند به آن دست پیدا کند در آن قرار بگیرد، انسان است که قابلیت این مهم را دارد) یگانه موجود و هستنده ای است که می تواند پرسش هستی را مطرح کند یا برایش طرح شود(پس برای موجودات پیش دستی چون میز و دیگر موجودات عالم این پرسش طرح نمی شود) برای همین بخشی از فلسفه ی هایدگر و مهم ترین اثر او یعنی هستی و زمان تحلیل و آنالیز analysisو تشریح و از هم باز شکافتنِ :

auseinanderlegung

موقعیت شناسیِ این هستی است که انسان می تواند از آن درکی و فهمی داشته باشد و آن را به صورت یک پرسش برای خود طرح کند

❌❌❌بنابر این دازاین da-seinچیست؟

ادامه👇👇👇

🎯کانال دانش سیاست👇👇👇
@policypaper