💎مساله 《 رنج》. 🖍مصطفی مهرآیین.. 🔘قسمت سوم

💎مساله 《 رنج》
🖍مصطفی مهرآیین

🔘قسمت سوم

🔺 پیر بوردیو که همواره به اتهام ساختاری بودن اندیشه هایش و نادیده گرفتن ذهنیت و تجربه های خرد انسانی مورد انتقاد قرار داشت در پژوهش مهم خود با عنوان «وزن جهان:رنج اجتماعی در جامعه معاصر» کوشیده است با کمک جمعی از همکارانش به مطالعه قلمروهای رنج آور تجربه زیسته انسانی بپردازد و به این پرسش پاسخ دهد که چگونه جامعه می کوشد با رنج هایی که در آن تولید می شود کنار بیاید و چگونه جامعه به تعریف واکنش های گفتمانی و عملی مشروع در برخورد با رنج ها می پردازد؟ در واقع پیر بوردیو در این پژوهش در پی روشن ساختن این مساله است که جامعه شناسی در عصر نئولیبرالیسم چگونه باید باشد؟ شیوه اجرای این پژوهش گفتگو با افراد متفاوت جامعه و استخراج روایت آن ها از رنج هایشان بوده است. بوردیو می خواهد از این طریق به شناسایی رنج های انسان در جامعه نئولیبرال بپردازد تا از این طریق بتواند به بازتعریف سیاست و جامعه شناسی کمک نماید. تجربه بیکاری، تجربه فقر، تجربه خانه داری همراه با فقر، تجربه اشکال نمادین و اجتماعی طرد، تجربه تضاد بین نسلی در خانواده یا محل کار، تجربه منازعات بین قومی، تجربه منازعه میان نیروهای قدرتمند و افراد آسیب پذیر در نظام آموزش دولتی یا نظام حقوقی، تجربه محیط کار جنسیتی، تجربه تنهایی سالمندان، تجربه تنهایی بیماران، و......نمونه ای از مجموعه رنج هایی هستند که در این پژوهش از آن ها به عنوان رنج های انسان مدرن در جامعه نئولیبرال سخن گفته می شود. بوردیو پژوهش در خصوص رنج های اجتماعی انسان را از دو منظر سیاسی می داند:از یک سو بوردیو معتقد است توجه به رنج های انسان در جامعه امروزی و به تبع آن توجه به انتظارات و امیدهای انسان ها می تواند باعث بازتعریف سیاست به گونه ای شود که ایده های مردم در خصوص رنج ها و امیدهایشان را دربر گیرد، زیرا این ایده ها همان دریافت مردم از هویت و عزت نفسشان است که معمولا در مباحث سیاسی نادیده گرفته می شود. از سوی دیگر، بوردیو معتقد است چشم اندازهای مادی و معرفتی کلانی که مردم در برخورد با آن ها انتخابی ندارند، اما دایماً در آن ها به زندگی خود معنا می بخشند، ساخته های سیاسی هستند که باید مبتنی بر رنج ها و امیدهای مردم بازتعریف شوند.
@mostafamehraeen

https://t.me/joinchat/AAAAAEJLNLu9Gs-xukoTpA