یادداشت های تحلیلی پیرامون جامعه و سیاست در ایران @mehran_solati : ارتباط با نویسنده
🔹پیامهای خشونتهای اخیر علیه حیوانات🔹.. ✍ مهران صولتی.. 🌱تصاویر تکان دهنده است
🔹پیام های خشونت های اخیر علیه حیوانات🔹
✍ مهران صولتی
🌱تصاویر تکان دهنده است . آن چنان که جانت را می گدازد و پنجه بر احساست می افکند.گربه ای مثله شده که اندام هایش با دقت روی زمین چیده شده اند و جوانی بر فراز آن عکسی پر افتخار گرفته است . آن طرف تر هم تصاویری از شکار دردناک توله خرس ها یا آهوان آبستنی که خودشان و جنین شان را کشته اند در شبکه های اجتماعی منتشر شده است .واقعا به کجا می رویم ؟ حواس مان هست ؟ چه پیام هایی در بطن خشونت های اخیر علیه حیوانات نهفته است ؟
🔹یکم : خشونت در جامعه ایران روندی فزاینده یافته است .خشونتی که دو جنبه سیستماتیک و اعتراضی دارد ؛ خشونت هدفمند مدرسه علیه دانش آموزان و واکنش اعتراضی دانش آموزان علیه معلمان ، خشونت سیستماتیک " متن " علیه" حاشیه" و واکنش اعتراضی " حاشیه" علیه" متن" ، افزایش خشونت های خانوادگی ، رشد فزاینده ضرب و جرح های خیابانی ، خشونت نمادین دولت علیه شهروندان در ادارات و قوای مختلف ، خشونت های ناشی از ناهمزبانی های نسلی ، و هم اکنون افزایش حجم خشونت ها در فضای مجازی ، چشم انداز نگران کننده ای از آینده پیش روی جامعه شناسان قرار می دهد.
🔹دوم : افزایش خشونت ارتباط مستقیمی با ناامیدی ناشی از احساس " بی قدرتی " دارد. شهروندانی که با امید به تغییرات سیاسی معنادار در فرآیند انتخابات شرکت کرده ولی در عمل از تحقق آرمان خود باز مانده اند . احساس بی قدرتی که یا به انفعال ، اعتیاد و خانه نشینی می انجامد ، یا سر از اعتراضات خیابانی و خودکشی های نمادین در می آورد. شاید بتوان پادزهر چنین وضعیتی را در گسترش مشارکت مدنی شهروندان جستجو کرد ولی متاسفانه آمار و ارقام از کاهش مشارکت اقتصادی ، سقوط سرمایه اجتماعی و به فراموشی سپردن شادی های جمعی در جامعه حکایت می کنند.
🔹سوم : آمیزه ای از به فراموشی سپرده شدن حاشیه و میل به دیده شدن (افزایش 4.7 درصدی فقر و حاشیه نشینی ) ، با گسترش برخورداری از ابزارهایی همچون تلگرام و اینستاگرام که " دیده شدن " را تسهیل می کنند ، می تواند توجیه گر اشکال اخیر خشونت ورزی علیه حیوانات باشد. در روزگار حاکمیت نوعی " آشوب اخلاقی و هنجاری "، دور نیست اگر شبکه های اجتماعی به ابزاری برای آموزش قبح زدایی از خشونت علیه ضعیف ترین و بی پناه ترین حلقه محیط زیست یعنی حیوانات تبدیل شوند.در این وضعیت حاشیه نشینانی که فاقد ابزار اعتراضی تاثیر گذار علیه متن بوده و هنوز به مرز خودکشی های نمادین نرسیده اند ، " خشونت " علیه حیوانات را بهانه ای برای ابراز وجود و انتقام از زمانه می یابند.
🔹نکته پایانی : ادعای فروپاشی اجتماعی گزاف نیست اگر چسب قدرت به مثابه اتصال مناسبات اجتماعی - سیاسی کارکرد خود را از دست دهد ( قرار گرفتن ایران در منطقه پرآشوب خاورمیانه می تواند این خطر را تشدید کند). پیش از رسیدن به چنین نقطه بی بازگشتی باید اهتمام دلسوزان و مسئولان کشور به برگزاری گفت و گو های واقعی و معنادار ملی بر سر برون رفت از چنین بحران هایی معطوف شود. فردا ممکن است بسیار دیر باشد ...
Telegram.me/solati_mehran