یادداشت های تحلیلی پیرامون جامعه و سیاست در ایران @mehran_solati : ارتباط با نویسنده
🔹چگونه انتخابات سیاست را دور میزند؟ 🔹
🔹چگونه انتخابات سیاست را دور می زند؟🔹
🌴 با نزدیک شدن به موعد انتخابات هفتم اسفند هر روز پرسش های بیشتری به ذهن خطور می کند.یکی این که چه زمانی انتخابات می تواند روح و روان سیاسی یک جامعه را تخدیر کند ؟کارل اشمیت ؛ امر سیاسی را تخاصم میان دوست و دشمن در عرصه سیاست تعریف می کند و آن را ماهیت اصلی حیات سیاسی قلمداد می کند. بعدها همفکران اشمیت امر سیاسی را وجود شورو نشاط درون رقابت های سیاسی - انتخاباتی ، با حفظ اصولی همچون تمامیت ارضی و آزادی های دموکراتیک تعریف کردند. شور و نشاطی که از رقابت معنادار جناح های سیاسی در آستانه هر انتخابات ناشی می شود و می تواند مردم را در انتخاب درست یاری کند.اما اگر چنین شرایطی تمهید نشود ، انتخابات می تواند به نوعی دوربرگردان سیاست تبدیل شود ؛ "مشارکت" به معنای حضور در فرآیند رقابت سیاسی و استحکام پایه های تحزب ، به "شرکت "در انتخابات در یک روز معین، تقلیل می یابد. احزاب دارای مانیفست و برنامه های متمایز و مشخص ، به ماشین های رای در آستانه انتخابات ترجمه می شوند. شهروندان بجای گفتگو درباره برنامه های احزاب تنها به مجادله درباره ویژگی های شخصیتی نامزدها می پردازند. انتخاب میان بد و بدتر ، جایگزین انتخاب میان خوب و بد می شود. انتخابات بجای دامن زدن به یک گفتگوی همگانی بر سر بحران های فراگیر ملی ، تبدیل به درگیر شدن در تبلیغاتی یک سویه و مقطعی می شود ، و بالاخره ، مردم به جای پیگیری مطالبات در فردای انتخابات ، در گیر سهم خواهی در ایام قبل از انتخابات می شوند.در چنین شرایطی است که انتخابات تبدیل به دارویی برای تسکین و فراموشی دردهای فردی و بن بست های اجتماعی می شود. همگی در انتخابات شرکت می کنیم و سپس با وجدانی آسوده از انجام یک تکلیف اجتماعی ، عرصه سیاست را تا انتخاباتی دیگر رها و به کنج خانه پناه می بریم .همیشه احساس آرامش از انجام یک وظیفه اجتماعی ، خطرناک تر از دغدغه داشتن درباره آن است. انتخابات در حیات سیاسی یک جامعه باید نقطه آغاز باشد نه پایان . آغازی برای نقد وضعیت موجود ، تعبیه سازوکارهایی برای پیگیری مطالبات ، تشکل یافتن جامعه در قالب احزاب ، حضور در جنبش های اجتماعی و بالاخره کمک به شکل گیری یک حوزه عمومی برای انجام گفتگوهای معنادار ملی - منطقه ای . ولی انتخابات در ایران بیش از همه به یک مناسک شبیه شده است ؛ توالی مراحلی از ثبت نام تا اعلام نتایج ، با حاشیه ای بنام تایید صلاحیت ها که در جای خود متن انتخابات را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد.آنچه در این مناسک مورد توجه قرار می گیرد نه کنکاش درباره فلسفه ، ماهیت و کیفیت انتخابات ،بلکه حضور در صفوف اخذ رای در روز پایانی می باشد. خطر اینجاست؛ زمانی که سیاست به مثابه ی تمایز میان انسان و حیوان ، در انتخابات خلاصه و به یک کالبد بی روح تبدیل شود ، باید انتظار داشت که زندگی اجتماعی هم به نوعی زیست فرمال و فاقد معانی جمعی استحاله یابد.⬇️@solati_mehran