✍️آزار و مشکلات جنسی در آمریکا و «یک آمارهایی»

✍️آزار و مشکلات جنسی در آمریکا و «یک آمارهایی»

🔴این یازده دقیقه و سی ثانیه ویدئو را ببینید تا نحوۀ روشمند، دقیق، علمی صحبت کردن را با هم بیاموزیم.
یک رویداد تلخ، یک قتل، در اردبیل رخ داده و برنامه تلویزیونی زنده می خواهد در آسیب شناسیِ این موضوع، ارزیابی ای راجع به شرایطِ دیگر کشورها داشته باشد. قرار است راجع به این دست مشکلات در «آمریکا» صحبت شود.

🔷«یک آمارهایی»

در دقیقه 04:51 کارشناس مدعو برنامه از کلورادو می گوید: من «یک آماری» یکی دوساعت پیش داشتم نگاه می کردم، 58% دانش آموزان مدارس بین کلاس هفتم و چهاردهم(؟) ، گفته شده که تحت سکشوال هرسمنت قرار گرفته اند.

یک آمارهایی؟ کدام آمار؟ کدام مرجع؟
اگر یک نفر در غرب پیدا شود و در برنامه تلویزیونی بگوید از هر هفت نفر ایرانی یک نفر معتاد است، اولین حرفی که به او می زنیم اینکه از کجا می گویی؟ کدام مرجع؟ با آمار کدام موسسه؟ با چه روشی علمی ای فهمیده ای از هر چند ایرانی یکی، فلان مشکل را داراست؟

مشکل این نیست که تلویزیون برای یک بحث تخصصی در زمینه مشکلات جنسی می رود با دکترای اقتصاد مصاحبه می کند، بلکه مشکل اینگونه راحت بکار بردنِ کلمات است.
اینگونه غیر مستند صحبت کردن، بدون ارجاع به هیچ مرجعی، ما را بدان سو خواهد کشاند که در هر بحثی برویم «یک آمارهایی» که می خواهیم پیدا کنیم و بعد «یک نتیجه هایی» که دلمان می خواهد بگیریم.


🔷 در دقیقه 05:32 گفته می شود: شما منابع مختلف رو که ببینید، مختلفه (که چقدر آمار هست) ، ولی به طور متوسط «میگن» که از هر پنج دختر یک دختر ریپورت کرده که تحت سکشوال اسالت قرار گرفته . «خودشون» هم بحث می کنند که این آمار مربوط به افرادی هست که ریپورت کرده اند... بنابراین «با فرهنگ خودشون» ...

خودشون یعنی کی؟ یعنی کدام پژوهشگران یا تئوریسین ها؟ کدام دانشگاه؟ کدام موسسه؟

🔷 دقیقه 06:40 مجدد گفته می شود: «آمارها» درواقع نشون می دهند که ، خارج از رضایت از هر پنج دختر یک دختر گفته که تحت سکشوال اسالت قرار گرفته.
«آمارها» ؟ کدام آمارها؟ ما داریم حرفی به این درشتی می زنیم و در مورد یک کشور سیصد وبیست وپنج میلیون نفری می گوییم از هر پنج دخترش یکی تحت سکشوال اسالت بوده، این حرف را کدام موسسه، با چه روشی دریافته؟ «خودشون» می گویند؟ کدام خودشون؟ حسن عباسی شون؟ یا زیباکلام شون؟ یا دکتر سروش شون؟ کدام خودشون؟

🔷روشمند حرف زدن و "مستند" صحبت کردن اولین چیزی است که در دوره دکترا به فرد آموزش داده می شود.

دقیقه 07:12 گفته می شود: شما براحتی می توانید این اطلاعات رو سرچ کنید و بدست بیارید که «آمارهاشون» چجوری هست...

🔷 اصلا گل و بلبل نیست وضعیتِ کشور #آمریکا در این بحث. کما اینکه در ژاپنِ ادب محور هم کسی مدعی نیست در این موضوع، شرایط خوبی وجود دارد. بحث نحوۀ تحلیل، ارزیابی و روشمند حرف زدن در برابر میلیون ها بیننده است و قدری پروا داشتن در بیان اینکه در فلان کشور (هر کشوری) از هر پنج زن و دخترش یکی سکشوال هرسمنت شده.

🔷 دقیقه 7:25 گفته می شود «این آمارها (؟)» متفاوته. منتها همین افراد بزرگتر می شن، میرن وارد دانشگاه میشن ، وارد ارتش می شن و «آمارها» خب بیشتر میشه. آمار قربانیان جنسی اعضایِ ارتش آمریکا زیادتر شده. در مدارس اگر 58% سکشوال هرسمنت اتفاق افتاده بود مثلا «توی آمارهای اینا» می بینن که به 80% رسیده.

در هیچ کجای این صحبت ها به منبع «این آمارها» در چنین بحث مهمی اشاره نمی شود. عَلی ما نُقِل.
ا- - - - - - - - - - -

🔴«توی آمارهای اینا»

ورود مدرنیته در ایران و ژاپن حدوداً همزمان شروع شد. در ایران امیرکبیر شروع کرد به تاسیس دارالفنون و استفاده از اروپائیان برای تحصیل و در ژاپن، در زمان استقرار #میجی. حدوداً در یک فاصله زمانی هستند میجی و امیرکبیر(استقرار میجی: 1868 . و دوران صدارت امیرکبیر 1851-1848 . یعنی ژاپن بیست سال هم دیر تر از ایران) . در همان حوالیِ زمانی که ایرانی ها به خود آمدند که کاری باید کرد، ژاپنی ها هم در برابر این سوال قرارگرفته بودند که چرا از دلِ فرهنگ غرب، صنعت برون آمده و کارخانه و روزنامه و از دل فرهنگ ژاپنی، #سامورائی گری و خونریزیهای بی پایان؟ در برابرِ این سوال قرار گرفتند که چه بخشی از سنّت و فرهنگ خودشان را نگه دارند و چه بخشی از فرهنگ غرب را پذیرا شوند؟ اما چرا ایران و ژاپن به دو مسیر متفاوت در توسعه رفتند؟ «یک آمارهایی می گوید» چون اندیشمندان ژاپنی در مطالعه غرب، و درک قوّت ها و ضعف های فرهنگ غرب ( غرب در کلام با طیف گسترده اش در واقعیت) عمیق تر و دقیق تر رفتار کردند و بدون ارزیابی شتابزده و بدون «یک آمارهای» حرف زدند و همفکری کردند.

ویدئو پایین ⬇️🔻

https://t.me/solseghalam