یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
✍️اردوغان در آمریکا - کتک کاری در واشنگتن.. 🔴اردوغان برای دیدار دونالد ترامپ به واشنگتن آمده است
✍️اردوغان در آمریکا - کتک کاری در واشنگتن
🔴اردوغان برای دیدار دونالد ترامپ به واشنگتن آمده است. امروز (سه شنبه 16 مه) عده ای از هواداران و مخالفان رجب طیب اردوغان در شهرِ واشنگتن و در مقابل سفارت ترکیه در آمریکا ، همدیگر را حسابی کتک زدند. (فیلم پائین👇👇)
صحنه ای تاسف برانگیز. از این بابت تأسف برانگیز که تُرک ها همدیگر را کتک می زدند و پلیس هایِ آمریکایی تلاش می کردند که آنها را از هم جدا کنند.
دوپاره شدنِ یک کشور را از این واضح تر نمی توان دید. اینکه مردم یک کشور در برابر انتخابِ یک فرد ، یا یک ایدئولوژی ، اینگونه دو پاره شوند.
🔹- از خود می پرسی چرا حتّی در این دیارِ غربت ترک ها به هم رحم نمی کنند و اینچنین با لگد و مشت در صورت هم می کوبند؟
🔹- از خود می پرسی آیا رجب طیب اردوغان اینقدر ارزشش را داشت که یک کشور برایش اینگونه هزینه دهد؟
🔹- آیا دیدگاههایِ اردوغان اینقدر مهم است که باید برایش به صورت هم بکوبید آنهم در مقابلِ پلیسِ آمریکایی؟
🔹- از خود می پرسی آیا آی.کیو یا «هوشِ جمهورِ ترکیه» بیش از این نبود که مسائل شان به این مراحل تلخ نکشد؟
🖊دیروز مصر ، امروز ترکیه
چهارسال پیش در روز دوازدهم آگوست 2013 (مرداد 1392 ) در شرایطی که مردمِ مصر داشتند در خیابانها و در گرمای جهنمی میدان رابعه عدویه قاهره همدیگر را کتک می زدند (عده ای در مخالفتِ کودتای سیسی و عده ای در موافقتش) ، همان روز ، در بهارستانِ تهران، مجلس داشت بر سرِ وزرای حسن روحانی رأیگیری می کرد (تصویرِ پائین). مصری ها داشتند تکلیف امورشان را در گرمای مرداد ماه در کفِ خیابان مشخص می کردند حال آنکه ایرانی ها پس از انتخاب رئیسِ "جمهور" ، داشتند مسائلشان را در پارلمان حل و فصل می کردند.
پارلمانی که حمید رسائی داشت، مسعود پزشکیان هم داشت.
🔴امروز مردمِ ایران دارند تلکیف رئیس جمهورِ فردا را بدون کتک کاری مشخص می کنند در حالی که در ترکیه تکلیف امور با تنش و کتک کاری حل می شود. ترکیه امروز، صحنه تاسف باری است. نصف جامعه نصف دیگرش را دارد می خورد. یک همزیستیِ مسالمت آمیز نیست. کسی به دست به دست شدنِ قدرت چندان فکر نمی کند. یک نیمه جامعه، معتقد است نیمه دیگر به هیچ قیمتی نباید بر سر کار بیاید. مسائل از مسیر کودتا و بزن بهادری حل و فصل می شود.
ایرانِ امروز، فارغ از آنکه روز شنبه چه کسی رئیس جمهور شود، به شکل معناداری با مصر و ترکیه امروز فاصله دارد. ایرانِ امروز شاید جایِ عالی ای برای زندگی نباشد، اما هوشِ جمهورِ ایرانیان به شکل معناداری بیش از مصر و ترکیه می نماید.
دو کشورِ صاحبِ تاریخ اما بدون سازوکار حلِ منازعاتِ داخلی.
* * * * *
📌پی نوشت: ثانیه 42 تا 48 ویدئو، جایی است که یکی از مخالفانِ اردوغان نقش زمین شده و طی سه نوبت سه نفر پشت سر هم می آیند و با لگد توی صورتش می زنند. سه هموطن نسبت به هموطنِ دیگرشان چنین بی رحم . آنهم کف خیابانهای آمریکا.
در یک مرزِ جغرافیا، قلب ها اینچنین دورشده از هم.
📌پی نوشت 2: رجب طیب اردوغان برای دیدار دونالد ترامپ به واشنگتن آمده است. با دغدغه دستگیری "عبداله گولن"، «مخالفش» که [هزاران کیلومتر آنطرف تر از ترکیه] در پنسیلوانیای آمریکا زندگی می کند. مبارکت باشد این سطحِ از دغدغه.
https://t.me/solseghalam