✍️مروری بر خریدهای عربستان از ترامپ با اعداد و ارقام ژاپنی

✍️مروری بر خریدهای عربستان از ترامپ با اعداد و ارقام ژاپنی

🔵فرض کنید شما مدیرعامل یک شرکت ژاپنی با سایز متوسط هستید که پس از سالها کار پر مرارت و صرف وقت روزانه چهارده-پانزده ساعت در محل کارتان، در تولید قطعه (یا ارایه خدمات مهندسی) به یکی از شرکت های بزرگِ ژاپنی مشغولید. چنین فردی وقتی در ژاپن نشسته و خبر سفر ترامپ به عربستان را از تلویزیون می شنود چطور ارزیابی می کند این خبر را؟

🔴در سفر ترامپ به عربستان سعودی یک توافق تسلیحاتی ۱۱۰ میلیارد دلاری امضا شده است. این ۱۱۰ میلیارد دلار در ذهن یک ژاپنیِ آشنا به اعداد و ارقام چگونه تفسیر می شود؟
حدود دویست و پنجاه هزار نفر ژاپنی در شرکت "پاناسونیک" (با 475 شرکتِ زیرمجموعه و صدها کارخانه و چند دهه سابقه تولید) یک سال تمام که در 2016 کار کردند و قطعه و کالا ساختند و به تمام عالم صادرات کردند ، 75 میلیارد دلار گردش مالی برای پاناسونیک ایجاد شد که نهایتاً «سود خالص» حدود 5 میلیارد دلار برای پاناسونیک باقی ماند.
اینکه یک شرکت برای رسیدن به چنین سودی و چنین پولی چقدر زحمت کشیده و چقدر روی ساختارهایش کارِ مهندسی کرده محل بحثی دیگر است. اما اجمالاً 5 میلیارد دلار "سود خالص"، محصولِ یکسال تلاشِ بدنه عظیمِ چنین شرکتی است.

🔷امپراطوری عظیم تویوتا با سیصدوچهل و نه هزار کارمند و متخصص و صدها کارخانه و هزاران اختراع ثبت شده، بعد از اینکه پارسال در کارخانه هایش هفده میلیون خودرویِ با کیفیت ساخته، فروش سالانه اش در ٢٠١٦ حدوداً معادل ٢٦١ ميليارد دلار بوده است که از این میزان «سود خالص تویوتا» حدوداً ٢٢ ميليارد دلار بوده است.

بدیهی است که چنین ارقامی نشان می دهد که چرا بوی یک توافقِ تسلیحاتیِ ۱۱۰ میلیارد دلاری دونالد ترامپی را که در زمان تبلیغاتِ انتخاباتی اش (بارها) رسماً و علناً به عربستان بد می گفت ، به رقص شمشیر ریاض کشانده است.

🔶در ذهنِ یک ژاپنی، "سود" به این مفهوم است که باید فولاد (سنگ آهن) و سوخت را [با کَشتی] از دیگر کشورها بخرد و با دانشِ مهندسی اش کالا تولید کند و بعد کالا را بازرگانی کرده و بفروشد تا ، به سودی دست یابد. کسی که زجرِ رسیدن به سود را چشیده [ آن پنج میلیارد پاناسونیک یا بیست و دومیلیارد تویوتا] می داند که یک قرارداد ۱۱۰ میلیارد دلاری چه ها می کند.
دو سوال اینجا مطرح است. اول اینکه آیا عربستان این پول ها را از محل فروشِ نفت اش می پردازد یا از محلِ سودِ پولهایی که قبلاً (سالهای قبل) در بورس ها و سهام شرکت های بین المللی اندوخته است؟
سوال دوم اینکه راهبردِ صحیح برای ایران در چنین منطقه ای چیست؟ کلید مواجه با این دست اعداد و ارقام چیست؟ در شرایطی که کلِ فروشِ نفت ایران در سال گذشته حدود 40 میلیارد دلار بوده و سال قبل تر 24 میلیارد.



https://t.me/solseghalam