🖊برای روزگار پیری ام.. بیا برویم دفتر مربوطه و کمک کن تا مدارک را پر کنیم

🖊برای روزگارِ پیری ام

🔷یک- یکی از بچه هایی که تازه به دانشگاه میشیگان استیت آمده بود گفت: ویزای من نوع "جی-1" هست و طبق قانون، همسرم مجاز بکار نیست مگر اینکه تقاضای فرم مجوزِ اشتغال کند. بیا برویم دفترِ مربوطه و کمک کن تا مدارک را پر کنیم.
با هم به دفتر
US Citizenship and Immigration Services (USCIS)
رفتیم و مدارک مربوط به فرم آی-796 را پُر کرده و منتظر نوبت شدیم. دستگاه شماره را خواند و به پشت باجه رفتیم. یک آقای آمریکایی با فرمت تیپیکال فیلم های هالیودی پشت شیشه نشسته بود. بازوان درشت و هیکل ورزیده و موهای زرد. گفتم اوه امید که کج خلق نباشد. خیلی باز و محترمانه برخورد کرد و سوالاتی پرسید. بحث که به ایران رسید گفت زبان شما چقدر به عربی نزدیک است؟ توضیحاتی دادیم. گفت: "من دارم زبان عربی تمرین می کنم. عجب زبانی است!" . بعد از زیر مدارک روی میزش برگه ای را بیرون کشید که رویش عکس یک "کف دست" کشیده شده بود و گفت "بگذارید براتون فعل یَعلمُ را صرف کنم". با همان شکل دست[ی که در دوره راهنمایی در مدرسه فعل را صرف می کردیم] شروع کرد که: یَعلمُ ، یعلمانِ ، یعلمونَ ؛ تعلمُ، تعلمانِ ، یَعَلمنَ ... با چه زجری تشدیدها و عین و ساکن ها را ادا کرد و بالاخره رسید به اَعلمُ نَعلَمُ. هاج و واج پشت شیشه نگاهش میکردم . گفتم مرحبا ولی جسارتاً میشه بپرسم زبان عربی برای چه می خوانی؟
گفت زبان عربی زبان خیلی سختی هست و باعث میشه ذهنم خیلی کار کنه و این باعث میشه در پیری آلزایمر نگیرم.
هرچند برای این محیطِ کارم هم مناسب خواهد بود [بخاطر ارباب رجوعِ عرب] ولی عجب زبان سختِ خوبیه. صد جور ریزه کاری در ساختارش هست!

🔵دو- بعد از مدتها بود که به ورزشگاه [جیم] دانشگاه رفتم. برای کسی که مدتهای طولانی پای کامپیوتر می نشیند و روی فرمِ ورزش کردن نیست باید احتیاط کند که با وزنه سنگین آسیب به مفاصلش نزند. با مکافات با یک وزنه بیست پوندی درگیر بودم که دیدم خانم دختری دارد مثل آب خوردن وزنه چهل پوندی را بالا پایین می کند. گفتم زیاد نیست؟ گفت: خیلی تلاش کرده ام تا اینجا [رسیده ام]. می خواهم زمان پیری ام پوکیِ استخوان نگیرم.

چنان جدی ورزش می کرد که گویی مهمترین کار دنیا را انجام می دهد.

🔴سه- دامنه زندگی را از کجا تا به کجا دیدن، یکی از تفاوتهایِ اساسی در اَحوال کشورهاست. برای امروز و این چند سالِ آینده زندگی کردن، یا برای بازه ای طولانی تر، باعثِ تفاوتِ جدی در سبکِ زندگیِ شهروند می شود. جنس غذاهایی که می خورد و نوع تنش هایی که متحمل می شود و ساختار ریاضت[ورزش]های جسمی و ذهنی که برای خودش طراحی می کند خیلی به این بستگی دارد که بازۀ زندگی را چه ریختی تجسم کرده است.

روزگارمان به بحث هایِ بی پایان نگذرد و بتوانیم برای تعادلِ زندگیِ شخصی تدبیر کنیم، کارِ راحتی نیست. دولت های تدبیر و امید و اصلاحات و غیر اصلاحات و ... می آیند و می روند. مراقب باشیم عمرمان و ذهنمان یک بند، به این بحثهای بی پایان نگذرد.

https://t.me/solseghalam