یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
«نگاه سیاه و سفید به ثروت و قدرت». این تصویر خیابان مربوط به کجاست؟
"نگاه سیاه و سفید به ثروت و قدرت"
این تصویر خیابان مربوط به کجاست؟ نگاهی به وضعیت آسفالتِ خیابان کنیم. اگر آسفالت خیابانی در وسطِ شهر تهران یا اصفهان چنین باشد چه می گوئیم؟ ساختمان روبرو در این تصویر، ساختمان سازمان ملل متحد است در نیویورک و این انشعاب مسیرِ بزرگراهی FDR Drive به سمت خیابان اول منهتن (1st Avenue ). یعنی چند ده متری سازمان ملل. علاوه بر عکس دیگری که گرفته ام، تصاویرِ گوگل مپ را هم در ذیل قرار می دهم که دوستان برای اطمینان نگاهی هم به تصاویر گوگل داشته باشند.
اینکه وضع مدیریت شهری در جایی مثل منهتن و در چند متریِ سازمان ملل چنین است شاید برای بسیاری قابل باور نباشد. دلیلش چیست؟ نوع نگاهی که در میان مردم بسیاری کشور ها نسبت به مقوله قدرت و ثروت هست واقعی نیست. نگاهی مبتنی بر خوشبینی شدید و عالی بودن همه امور ، یا نگاه مبتنی بر وجود فساد در همه جا . بارها همراه با گروه هایی بودم که برای بازدید فنی به ژاپن آمدند و وقتی در انتهای بازدید می پرسیدم چطور بود؟ می گفتند: "ژاپن هم چیز خاصی نبود"! چون پیش فرضی ذهنی از کمال وجود دارد که وجود خارجی ندارد. واقعیت أمر این است که هنوز در دنیای امروز بسیاری چنین می پندارند که آمریکا قدرتِ دخالت در "همه" امور بسیاری از کشورها را داراست. گویی که این کشور، درگیر هیچ مشکلِ داخلی ای نیست.
telegram.me/solseghalam