«عربده».. 🔹غیرتم کشت. که محبوب جهانی

"عربده"

🔹غیرتم کُشت
که محبوبِ جهانی
لیکنْ
روز و شب
عربده با خلقِ خدا نتوان کرد
- - - - -
🔹در این بیت که #حافظ قصد ترسیمِ یک کلافگیِ عاشقانه و شورِ دائمی را دارد، تصویری از عاشقی دلداده ترسیم می شود که ، "محبوبی" را دوست می دارد، اما آن محبوب [به سببِ خوبی اش] ، محبوبِ خلق اله هم هست و آن عاشقِ دلداده چنان کلافه هست ازین اوضاع و اَحوال که دلش می خواهد پیوسته و دائم [روز و شب!] بر سرِ خلق اله عربده بکشد . عربده بر سرِ هرکسی که محبوبش را دوست دارد. ولی خب منطقاً (!) این ممکن نیست.
چنان زیادند دوستدارانِ آن محبوب، که باید روز و شب به عربده بگذراند.
"که از یمین و یسارَش چه دوستدارانند"
* * * * *

🔹این "عربده" در غزلیات حافظ پنج بار تکرار شده. یک جوری بارِ تصویری قوی ای دارد در یک غزل عاشقانه! و حافظ عجیب هنرمندانه از آن استفاده می کند.

*نرگسش #عربده_جوی و لَبش افسوس کنان...

یا مثلاً در جای دیگر:

*شب نیست که صد #عربده با بادِ صبا نیست

🔹تصویرگری بسیار قوی ای هست. عربده با باد صبا! یا "نرگسِ عربده جوی". تضاد زیبایی هست "عاشقی و عربده".

اما بازگردیم به همین غزل. این جور عاشقی ای که شرحش رفت، ولی در این غزل یک شرط برایش ذکر شده: نگاهِ پاک.

◀️غیرتم کشت که محبوبِ جهانی لیکنْ
روز و شب عربده با خلقِ خدا نتوانْ کرد

◀️نظرِ پاک تواند، رُخِ جانان دیدن
که در آیینه نظر ، جز به صفا، نتوانْ کرد

آری عشقِ جوشانی که حافظ از آن سخن می گوید و جنسِ عاشقیِ او توأم و همراه با نظرِ پاک است. با دیده پاک است که می توان در آئینه محبوب نگاه کرد. آن اوجِ عاشقی و بیتابی، در کنار این پاکی چه زیباست.

#امروز_با_حافظ
#عربده در غزلیات #حافظ

- - - - -
📌پی نوشت: این پست در ادامه یادداشتهای مربوط به #غزلیات_حافظ تنظیم شده بود و ربطی به این ماجراهای اخیر و عربده کشی های منزجرکننده و... ندارد.

https://t.me/solseghalam