«استاد دانشگاه نرفته». «تادائو آندو (Tadao Ando)»، معمار بزرگ ژاپن

« استادِ دانشگاه نرفته »
"تادائو آندو (Tadao Ando)" ، معمارِ بزرگ ژاپن

🔷«تادائو آندو» ، از اساتید برجسته معماری کشور ژاپن و بی شک یکی از بزرگترین معماران دنیای امروز است. کسی که معماری را نه در دانشگاههای ژاپن یا اروپا و آمریکا، که «نزدِ خود» و در «دانشگاهِ خود» آموخته است. کسی که تا پیش از ورود به دنیای معماری کارهای مختلفی چون رانندگی کامیون و مُشت زنی (بوکسوری) را آزمود، ولی از خوش آمدِ اتفاق و خلاف آمد عادتِ روزگار(به تعبیر حافظ) ، بجای دستکش بوکس و فرمان کامیون، قلم به دست این جوهرۀ جوشان خط و طرح افتاد و او مسبّب خلقِ آثار بی بدیلی در عرصۀ معماری گشت. این استادِ خط و طرح همچون کارخانه ای پرکار و بی وقفه در خلق فضاهای تاثیر گذار و دیدنی در نقاط مختلف کشور ژاپن و همچنین سایر کشورهای دنیا کوشیده است.

🔷بیرون از ژاپن ، آوازۀ این استادِ بی معلم تا بدانجا رفت که فرانسویان کار طراحی موزۀ فضایی فرانسه را از او خواسته ، ایتالیائی هایِ صاحب ادعا در حوزۀ معماری، کارِ طراحیِ موزه هنرهای معاصر واقع در مهمترین نقطه شهر تاریخی "ونیز" را بدو سپردند. در پیشانی ساحل ونیز، قسمت مثلث شکلی وجود دارد که قبلا کار گمرک را برای محموله کشتی ها می کرده ، طراحی این قسمت مثلث شکل تحت عنوان موزه هنرهای معاصر ونیز به عهده آندو بوده است. محدودیتها و ضوابط وزارت مسکن ایتالیا برای هرگونه ایجاد تغییر و ساخت و ساز در بافت تاریخی ونیز (و خصوصاً ساحل ونیز) بسیار سخت گیرانه است. اینکه یک معمار "ژاپنی" بتواند با عبور از این محدویتها ، طرحِ خود را دراندازد بی شک کاری است سترگ. آمریکایی ها نیز از او طراحی موزه هنرهای معاصر فورت وورث را در تگزاس خواستند. یکی از زیباترین موزه های هنر در آمریکا با خلاقیت های ذهن سرشار این معمارِ خودآموخته ژاپنی طرح اندازی گردیده است.

***********************
🔷داستان آندو: آندو در سال ۱۹۴۱ در شهر اُوساکای ژاپن متولد شده است. در کارِ معماری، توجه عمده وی بر تلفيق فرمهاي مدرن با مفاهيم و شيوه هاي سنتی ژاپن استوار است ؛ به بيان دقيق تر، او در آثارش ضمن بهره هنرمندانه از مولفه هایِ معماری مدرن، مبانی و مولفه های معماری تاریخی کشور ژاپن را نیز بکار می بندد. امّا داستان از اینجا آغاز می شود که آندو در بیست سالگی تصمیمی در مورد یک دورۀ خودآموزی گرفته و طی سفرهای متعددی ساختمانهای برجسته در ژاپن، اروپا و ایالات متحده را از نزدیک بازدید و مطالعه می نماید. در طی این سفرها او به شناخت عمیق و دقیقی از معماری می رسد. پس از بازگشت به اُوساکا و در ۲۸ سالگی استودیوی معماری خودش را تاسیس می نماید: تادائو آندو و همکاران.

🔹آندو جایزه معماری پریتزکر را در سال ۱۹۹۵ در شیکاگو آمریکا دریافت کرد اما مبلغ ۱۰۰،۰۰۰ دلار این جایزه را به کودکان بی سرپرست ناشی از زلزله ۱۹۹۵ کوبه هدیه کرد. این معمارِ خودآموخته در سالهاي 1987، 88 و 90 ميلادي برای تدریس در دانشگاههاي يال، كلمبيا و هاروارد آمريكا دعوت شد.

🔷آندو فقط بر پروژه های بزرگ متمرکز نبوده ، بلکه کارهای کوچکِ او نیز بسیار چشمگیر و حیرت آور است.* کلیسای نور [که گاهی کلیسای نورانی نیز خوانده می‌شود]، از این دست آثار اوست که در ۱۹۸۹در شهر اُساکای ژاپن احداث گردیده است. این کلیسا به شکل یک مکعب مستطیل (۶×۱۸×۶ متر) است که دیواری با زاویهٔ ۱۵º از آن عبور کرده و مکعب را به یک کلیسا و محوطهٔ ورودی تقسیم کرده‌است. همانطور که در شکل دیده می‌شود، صلیبی در دیوار محراب بریده شده‌است که هنگام صبح روشن می‌شود. (این دیوار رو به شرق است)

آندو در مصالح معماری خود از بتن (بدون پوشش) ، شیشه و آب بسیار بهره می برد و با بهره گیری از احجام هندسیِ ساده، به خلق فضاهای بسیار زیبا و معماری های باشکوه می پردازد. تاکید او بر این است که استفاده کنندگان از بنا باید طبیعت را تجربه و احساس کنند. تادائو آندو در طول بيست و پنج سال گذشته، بیش از ذویست پروژۀ معماری شاخص انجام داده است. اینکه کدام اثر این معمار بزرگ بر آثار دیگرش رجحان دارد ، موضوعی است که قضاوتش با اهل فن است .

🔷برای اولین بار آندو را در بازدید از موزه هنر استان هیوگو در شهر کوبه شناختم. برای بازدید از نمایشگاه آثار دانشجویان رشته طراحی صنعتی به این موزه رفته بودم اما بجای مشاهده آثار نمایش داده شده در نمایشگاه ، مسحور زیبایی طراحی خودِ موزه، به بازدید از بخشهای مختلف ساختمان آن پرداختم. فردای آن روز از دانشجویان ژاپنی دانشگاه پرسیدم این ساختمان فوق العاده کار کیست؟ گفتند مگر تو آندو را نمی شناسی؟!
در بازدید از نمایشگاه آثارش در مرکز شهر اُوساکا متوجه شدم که آندو بجز ژاپن، کارهایی در امارات ، بحرین، آلمان، ایتالیا و آمریکا دارد
@solseghalam
(ادامه یادداشت وتصویر در پایین👇👇👇)