در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب/. یارب مباد آنکه گدا، معتبر شود

#امروز_با_حافظ

در تنگنایِ حیرتم از نخوتِ رقیب/
یارب مباد آنکه گدا ، معتبر شود

گویند سنگ ، لعل شود در «مقامِ صبر»/
آری شود، ولیک به خونِ جگر شود !

🔷هر دو بیتِ این غزل ، معروف و زیباست اما معمولاً ( بسته به نیاز به موضوع و متن) جدا و مجزا خوانده می شوند اما شاید در کنار هم دیدنِ این دو بیت، به شکل بهتر و گویاتری بیانگرِ دیدگاهِ حافظ در این بحث باشد. اینکه کسی نگرانِ معتبر شدنِ گدایِ شهر است که خودش مسیرِ رشد و کمال را [از سنگ شدن به لعل شدن]، به زحمت، پوییده و کوشیده است.

🔷گدا ، کسی است که در بی مایگیِ خویش ، همیشه چشمش به طلب از دیگران است و در نگاهِ حافظی که در "مقامِ صبر" و به خونِ جگر مسیرِ سنگ بودن تا لعل شدن را پیموده ، بسیار جانکاه است دیدنِ معتبر شدنِ گدایِ شهر.

🔷در واقع دیدنِ معتبر شدنِ یک فرد کم مایه (گدا) برای همه صعب است اما برای کسی که در مقامِ صبر، خونِ جگر خورده، سخت تر است.

🔷حافظ در بسیاری از دیگر غزل هایش به کرات از کوشش و جهد و همتِ بلند و تلاش و ... می گوید، مثلاً:
گرچه وصالش نه به کوشش دهند
هر قَدَر ای دل که توانی، بِکوش!

برای چنین حافظی، تحملِ دیدنِ گدا [آنکه اهل تلاش و همّت نیست] ، بسیار سخت است خصوص که اوضاعِ شهر چنان آشفته شود ، که آن گدا، معتبر هم بشود.

https://t.me/solseghalam