یادداشت های محمدرضا اسلامی- - - - - - - - -در ادامۀ یادداشت های ژاپن و وبلاگ ارزیابی شتابزده؛ اینجا تلاشی است برای دیدن آمریکا و ثبت مشاهدات. تحلیل و مقایسه الگوی توسعه هر دو کشور آمریکا و ژاپن و مستندنگاری ها، در حد امکان.ارتباط :
«گلگشت سعدی»، «چتر گل حافظ» و «هانامی ژاپنی».. از متن:
«گلگشتِ سعدی»، «چترِ گلِ حافظ » و «هانامی ژاپنی»
از متن:
🔵 جناب سعدی علیه الرحمه در گلستانش واژه «گلگشت » را بکار برده و چه زیبنده است این واژه . "گشت و گذار در میان گلها" . چنان که این واژه حدود یکصد سال بعد به حضرت حافظ هم رسیده و ایشان نیز در شرح احوالش در قدم زدنهایش در “منطقه مصلای شیراز” را چنین سرود که :
. . .که در جنت نخواهی یافت ، کنارِ آب رکناباد و گلگشتِ مُصلا را !
🔵در ژاپن در اواخر ماه مارس و اوایل ماه آوریل هر سال طبیعت دست به کاری حیرت آور می زند و انقلابی از لطافت شکوفه های سپید و صورتی ساکورا (桜) گوشه گوشه های خیابانها و شهرها و جاده ها را در بر می گیرد .
در دیدار یک درخت خشکیده که تا هفتۀ پیش چوبی بود و امروز لباسی تمام قد سپید و صورتی پوشیده ، نگاه حیرت زده می شود . گویی برفی از گل بر سرِ درخت باریدن گرفته است. « چترِ گل » –تعبیر دیگری از جناب حافظ – گویی مصداقِ این درختان است که با شکوفه های ساکورا آذین می شوند .
« گر بهارِ عمر باشد باز بر تختِ چمن/
“چترِ گل” بر سر کشی ای مرغِ خوشخوان غم مخور »
🔵«هانامی» (花見 ) واژه ای است که مردم کشور ژاپن در این ایام برای حضور در طبیعت به کار می برند . « هانا » (花) به معنی “گل ” و « می » (見) بخشی از مصدر « می ماس » به معنی دیدن است . لذا هانامی به ترجمه تحت اللفظی می شود : « دیدارِ گل » ، یا « گل دیدن » ! ساکورا از بخش جنوبی کشور (منطقه کیوشو) که گرم تر است شروع می شود و آرام آرام به منطقه مرکزی و نهایتاً شمال کشور (هوکایدو) که سردتر است ، می رسد.
🔵ایامِ کوتاهِ حضورِ ساکورا در طبیعت کشور ژاپن (حدود ده روز) مردم می کوشند تا به هر بهانه در زیر چترِ درختِ گل ، سفره های خانوادگی را پهن کرده و در «سکوت » به ادراکِ احساسِ طبیعت ، کوشش ورزند. « سکوت » بخشی از روح ژاپن است و سکوت و نگاه به طبیعت ، مولفه ای قدیمی و باستانی است که ریشه در ادبیات و شعر ژاپنی ( هایکو ) و حتی معماری ژاپنی ( مثلا طراحی باغ کاتسورا در کیوتو ) دارد .
🔵این روزها شاهد غزل خوانی شکوفه های سپید ساکورا در سراسر شهرها و جاده هائیم . وقتی که باران می بارد و صورت ساکورا به قطرۀ باران آذین می شود چقدر این تعبیر حافظ دلنشین است: لطفِ عرق-غرقِ گلاب! بی اختیار انگار این شاه بیت #حافظ شیراز به ذهن می نشیند که
« گل بر رخِ رنگینِ تو تا لطفِ عرق دید
در آتشِ شوق، از غمِ دل غرقِ گلاب است ! »
http://japanstudies.ir/post/2178/