⭕️فرهنگ دیگر فرقی با سرگرمی ندارد [۱].. 🔻. 🔻

⭕️فرهنگ دیگر فرقی با سرگرمی ندارد[1]

🔻#مرگ_فرهنگ_در_تمدن_غرب
🔻#ماریو_بارگاس_یوسا

🔸ماریو بارگاس یوسا نیاز به معرفی ندارد. رمان‌نویس بی‌بدیلی که در سال ۲۰۱۰ نوبل ادبی را از آن خود کرد و رمان‌هایش در کشور ما نیز خوانندگان بسیار دارد. اما یوسا در کنار داستان‌نویسی منتقدی موشکاف نیز هست. آخرین کتاب او «یادداشت‌هایی دربارۀ مرگ فرهنگ» تحلیلی پروپیمان از وضعیت امروز فرهنگ در جهان است. متن پیش رو که بریده‌ای از این کتاب است، چرخش‌های بنیانی این مفهوم در قرن بیستم را بررسی کرده است.

🔸فرهنگ از طریق خانواده منتقل می‌شود و وقتی این نهاد از عملکرد مقتضی ناتوان باشد، لاجرم «باید انتظار انحطاط فرهنگمان را داشته باشیم.» خارج از خانواده، شیوۀ اصلی انتقال فرهنگ در طی نسل‌های متوالی نه از طریق مدرسه، که از مسیر کلیسا بوده است. نباید فرهنگ را با دانش اشتباه بگیریم. «فرهنگ صرفاً مجموعه‌ای از فعالیت‌های مختلف نیست، بلکه نوعی شیوۀ زندگی است»، شیوه‌ای از زندگی که در آن‌ها فُرم به‌اندازۀ محتوا اهمیت دارد. مسئلۀ دانش درواقع تکامل فناوری و علم است و فرهنگ چیزی مقدم بر دانش است: صفتی برای روح، نوعی ادراک و پرورش فُرم که به حوزه‌های مختلفِ دانش، معنا و جهت می‌دهد...

🔸میانِ فرهنگ گذشته و سرگرمیِ امروز، تفاوتی وجود دارد: محصولات اوّلی می‌خواستند از زمان حال فراتر روند، دوام بیاورند، برای نسل‌های آتی زنده بمانند؛ اما محصولات دومی تولید می‌شوند تا در لحظه مصرف شده و از میان بروند، مثل کیک و ذرت بوداده. کتاب‌های نویسندگانی مثل تولستوی، توماس مان، و بیش از آن‌ها جویس و فاکنر، دنبال آن بودند که مرگ را شکست دهند، عمری درازتر از مؤلفانشان داشته باشند و همچنان خوانندگان آینده را جذب و شیفتۀ خود کنند. سریال‌های ملودرام برزیلی، فیلم‌های سینمایی بالیوود و کنسرت‌های شکیرا دنبال آن نیستند که بیش از مدتِ پخششان وجود داشته باشند. آن‌ها از میان می‌روند و میدان را برای محصولاتی به همان اندازه موفق و زودگذر خالی می‌کنند. فرهنگ یعنی سرگرمی و آنچه سرگرم‌کننده نباشد فرهنگ نیست...

🔸آنچه این فرهنگ نو نیاز دارد تولید انبوه صنعتی و موفقیت تجاری است. تفاوت میان قیمت و ارزشْ از بین رفته است: این دو اکنون یک چیزند، چون قیمت توانسته است ارزش را در خود جذب و حل کند. هرچه موفق باشد و بفروشد خوب است و هرچه ناکام باشد یا به عموم نرسد بد است. یگانه ارزشْ ارزش تجاری است. زوال فرهنگ قدیم بر زوال مفهوم قدیمیِ ارزش دلالت دارد. اکنون یگانه ارزش موجودْ آن است که بازار دیکته می‌کند.

🔹#متن_کامل_مقاله را در لینک زیر بخوانید:👇🏽
http://tarjomaan.com/vdcg.q97rak9x3d,4.krapgjaqj6.html

—----------------------------------------
🔻پی‌نوشت:
[1] این مطلب در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ با عنوان Mario Vargas Llosa: How Global Entertainment Killed Culture در وبسایت لیترری هاب منتشر شده است و سایت ترجمان در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۵ این مطلب را با عنوان فرهنگ دیگر فرقی با سرگرمی ندارد ترجمه و منتشر کرده است.