✳️سفارت ژاپن و!

✳️سفارت ژاپن و #محرومیت_آموزشی_در_ایران!

⭕️به بهانه‌ی برگزاری سی وسومين اجلاس روسای آموزش وپرورش مناطق كشور و سخنان #رئیس_جمهور و #رئیس_مجلس در این اجلاس.

🔸خبر کوتاه است و مانند بسیاری از خبرهای آموزشی کشور به چشم خیلی‌ها نمی‌آید! به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، حمید قنبری مدیرآموزش‌وپرورش عشایر خوزستان “۱۰ کانکس پیش‌ساخته با ضمانت ۶ ساله با اعتباری بالغ بر ۱۵۰ میلیون تومان از سوی سفارت ژاپن برای دانش‌آموزانی که در مدارس پرخطر تحصیل می‌کنند، جایگزین می‌شود. حداقل به ۱۰۰ کانکس دیگر برای رفع نیازهای آموزش‌وپرورش عشایر و جایگزینی مدارس خطرآفرین استان نیاز است.”

🔸برای نگارنده به عنوان یک فرهنگی که پیگیر خبرهای رسانه‌ای در حوزه آموزش و پرورش هم هست، واژه‌های ۱۰ کانکس و استان خوزستان و ۱۵۰ میلیون تومان و سفارت ژاپن جفت و جور نمی‌شوند! خوزستان استان نفت خیزیست که نقش بسیار مهمی در تهیه بودجه کشور دارد. چطور افزون بر این ۱۰ کانکس به عنوان کلاس درس، نیازمند ۱۰۰ کانکس دیگر هم هست!؟ پس بودجه عمرانی آموزش و پرورش کجاست!؟ که آینده سازان کشور به جای مدرسه‌ها و کلاس‌های خوب و به روز باید در کانکس درس بخوانند! گویا خیرین مدرسه‌ساز هم دیگر کاری از دست‌شان بر نمی‌آید و دچار آهنگ - دست کم- ثابتی در ساخت مدرسه شده اند! اصلا گستردگی و فرسودگی مدرسه‌های کشور امکانی برای خیرین باقی می‌گذارد که نقش مثبت و اخلاقی خویش را درست و حسابی به پایان برساند؟

🔸در هفته‌های گذشته و با انتشار فیش‌های حقوقی برخی از مدیران ارشد، چشم‌مان به حقوق‌های چند صد میلیونی روشن شد. در یکی از این فیش‌ها عدد ۲۸۰ میلیون تومان دیده می‌شد. گویا با این حقوق بتوان نزدیک ۲۰ کانکس را در مناطق عشایری جایگزین کلاس‌های کپری و خشتیِ خطرخیز کرد! به گمانم فیش‌های منتشر شده نوک کوه یخی است که بخش زیر آبش بسیار بسیار بزرگ‌تر است! راستی اگر این حقوق‌ها مدیریت شوند آیا مدرسه و کلاس کانکسی وکپری و خشتی‌ای باقی خواهد ماند!؟

🔸آمار اختلاس‌های بانکی و اکنون داستان فیش‌های حقوقی چنان آزار دهنده شده‌اند که پندار آدم را تا ناکجا آباد می‌برد. برای کشوری که جزء چند کشور نخست تولید کننده و صادر کننده نفت و گاز در جهان است، آیا زیبنده است که سفارتخانه کشوری دیگر بیاید و آن هم فقط ۱۵۰ میلیون تومان! برای فقر زدایی آموزشی هزینه کند؟ و همچنان مدیرانش حقوق های چند صد میلیونی بگیرند؟ ای وای بر ما و وای به بچه‌هایی که در گوشه و کنار کشور با بدترین شرایط آموزشی درس می‌خوانند و چشم براه مدیریت آموزشی توانمند و توسعه و عدالت آموزشی هستند! البته نباید مهربانی کشور ژاپن و سفیر آن را نادیده گرفت. بی‌گمان باید قدردان کار اخلاقی آنان بود اما خودمان چه!؟ واقعا چنین برخوردهایی رواست!؟

🔸هم‌زمان با برگزاری نخستین گردهمایی” توسعه و عدالت آموزشی” نمایندگان مجلس در نشستی علنی طرح دریافت مالیات از برخی نهادهای زیر نظر رهبری، مانند آستان قدس رضوی و … را بررسی و تصویب کردند. سال گذشته نیز این طرح با نام ماده ٧٨ قانون مالیاتی کشور پس از تایید شورای نگهبان به دولت ابلاغ شد. اما گویا دولت به بهانه پیگیری اقتصاد مقاومتی قرار است از محل این مالیات گرفتاری‌های اقتصادی خویش را سر و سامان دهد! اما پرسش این جاست که دولت حق چنین کاری را دارد؟ بنابر مصوبه مجلس حتما باید این مالیات صرف رسیدگی به آموزش و توسعه عدالت آموزشی در مناطق محروم شود. در این وضع نمایندگان مجلس نباید پیگیر مصوبه خود باشند؟ چرا و با چه حقی دولت پس از یک سال هنوز آیین نامه‌های اجرایی ماده ۷۸ قانون مالیاتی را ابلاغ نمی کند؟ دست اندرکاران آموزشی نباید جلو این ستم آشکار را بگیرند؟ و یا دست کم در گستره عمومی از حق دانش آموزان و آموزگاران در مناطق نابرخوردار دفاع کنند؟ بی گمان تاریخ از این سکوت و بی‌عملی به خوبی یاد نخواهد کرد!

🆔 @behruzfakhr
https://telegram.me/tamadone_novine_islami