پیش‌تر نوشته‌ام و باز هم تأکید می‌کنم: دو کلمه‌ی «ازش» و «بهش» برخلاف تصور عده‌ای ساختار محاوره‌ای و غیررسمی ندارند

پیش‌تر نوشته‌ام و باز هم تأکید می‌کنم: دو کلمه‌ی «ازش» و «بهش» ــ برخلاف تصور عده‌ای ــ ساختار محاوره‌ای و غیررسمی ندارند. این دو کلمه از دیرباز و در دوره‌های مختلف زبان فارسی وجود داشته‌اند و در متون فارسی میانه (زرتشتی، ترفانی و...) بارها با آن‌ها مواجه می‌شویم.

مثال:
_ hān kē an aziš būd ahy-m
«آن که من ازش بودم...» (سرسخن انجیل مانی/ متن ترفانی)

_ xwarreh aziš appārag būd
«فره ازش گرفته شد» ( بندهش، بخش ۳۳، بند ۸/ متن فارسی میانه‌ی زرتشتی)

_ pārs ud kustakīhā i awiš nazdīktar
«پارس و ناحیه‌های بهش نزدیک‌تر» (کارنامه‌ی اردشیر بابکان/ متن فارسی میانه‌ی زرتشتی)

@Virastaar