کلمه‌ی «ازش» به معنی «از او» و «از آن» که امروزه برخی آن را ساختاری محاوره‌ای و غیرفصیح می‌دانند درواقع کلمه‌ای بسیار قدیمی است و

کلمه‌ی «ازش» به معنی «از او» و «از آن» که امروزه برخی آن را ساختاری محاوره‌ای و غیرفصیح می‌دانند درواقع کلمه‌ای بسیار قدیمی است و همواره صورتی رسمی داشته است.
در متون فارسی میانه (پهلوی زرتشتی، ترفانی و...) بارها با این کلمه مواجه می‌شویم. مثلاً، در سرسخن انجیل مانی ‌(متن مانوی) می‌خوانیم:
hān kē an aziš būd ahy-m…
(آن که من ازش بودم...)
@Virastaar
از آغاز دوره‌ی جدید زبان فارسی هم این واژه همچنان هویت و معنای خود را حفظ کرده است و به کار می‌رود. مثلاً، رودکی می‌سراید:
آن که او این سخن شنید ازش/ باز پیش آر تا کند پژهش
@Virastaar
بنابراین، استفاده از «ازش» در همه‌جا مجاز و درست است.