اوستایی زبان یکی از نواحی شرقی ایران بوده است و قدمت آن، دست‌کم، به چندین سده پیش از میلاد حضرت مسیح می‌رسد

اوستایی زبان یکی از نواحی شرقی ایران بوده است و قدمت آن، دست‌کم، به چندین سده پیش از میلاد حضرت مسیح می‌رسد. خطی که این زبان به آن نوشته می‌شود خط اوستایی یا «دین‌ دبیره» نام دارد. این خط را ظاهراً در اواخر دوره‌ی ساسانی (حدود سده‌ی ششم میلادی) از روی الفبای پهلوی کتابی و زبوری ساخته‌اند. حروف این خط از هم جدا نوشته می‌شوند و همه‌ی صامت‌ها و مصوت‌های کوتاه و بلند نویسه‌های مخصوص دارند. این باعث می‌شود آموختن و نوشتن و خواندن آن بسیار راحت باشد (البته خود زبان اوستایی زبانی است فوق‌العاده دیریاب و پررمزوراز؛ خط را با زبان اشتباه نگیرید). این خط (درست مثل خط کنونی فارسی) از راست به چپ نوشته می‌شود. بعد از هر واژه یک نقطه قرار می‌گیرد و در پایان هر جمله سه نقطه.
@Virastaar
من به‌هیچ‌وجه موافق تغییر خط نیستم ــ چون ارتباط ما و نسل‌های آینده‌مان را با میراث مکتوب پرشکوهمان قطع می‌کند ــ اما اگر روزی بنا به تغییر خط باشد، به‌جای آنکه از خط‌ لاتین استفاده کنیم، می‌توانیم از اوستایی بهره بگیریم که هم متعلق به تاریخ و فرهنگ خودمان است، هم زیباست و هم جزو کامل‌ترین خط‌های دنیا.
@Virastaar