خواننده‌ی دیروز به منابع و اطلاعات گسترده دسترسی نداشت

خواننده‌ی دیروز به منابع و اطلاعات گسترده دسترسی نداشت. او مجبور بود رازگشای هر نکته‌ی مبهم و پاسخ هر سؤالش را در فرهنگ‌ها، دایرة‌المعارف‌ها و کتاب‌های کتابخانه‌ها جست‌وجو کند.
خواننده‌ی امروز در کمتر از یک دقیقه به دریایی از دانش درباره‌ی همه‌ی موضوعات دسترسی دارد. فاصله‌ی او با پاسخ سؤالش زمان لازم برای تایپ کردن چند کلمه در نوار جست‌وجوی گوگل است.
مترجم‌ها باید این تغییر نسل و تغییر شیوه‌ی دسترسی به اطلاعات را در نظر داشته باشند. قرار نیست برای هر موضوع و هر واقعه‌ی تاریخی و هر اشاره‌ای پانوشت توضیحی در نظر بگیریم. نباید اطلاعات خواننده را دست‌کم گرفت و ضمناً نباید مدام لقمه را جوید و در دهان او گذاشت.
نمی‌گویم پانوشت ندهیم؛ خیر، خیلی مواقع، پانوشت دادن ضروری است. اما نباید آش را آن‌قدر شور کنیم که مدام ارتباط خواننده با متن قطع شود و ما به‌جای او جست‌وجو و تفکر و رمزگشایی کنیم.
@Virastaar