«سؤال پرسیدن» از ترکیباتی است که حشو دارد و از فصاحت به‌دور است

«سؤال پرسیدن» از ترکیباتی است که حشو دارد و از فصاحت به‌دور است. «سؤال» یعنی «پرسش» و ترکیب «سؤال پرسیدن» یعنی «پرسش پرسیدن»! به‌جای آن می‌توان از ترکیب «سؤال کردن» استفاده کرد که از دیرباز در زبان فارسی کاربرد داشته است.
«هر سؤالی را که ایشان کرده بودند و هر جوابی را که از ما یافته بودند جمله گرد کردیم اندرین کتاب...» (رساله‌ی استخراج، محمد ابن ایوب طبری، قرن چهارم هجری)
@Virastyar