بنابراین پرسیدن این که چه کسی زیباست، چه کسی عادل است، و نه این که زیبا چیست یا عادل چیست، ثمره‌ی روشی طرح ریزی شده بود، روشی متضم

بنابراین پرسیدنِ این که چه کسی زیباست، چه کسی عادل است، و نه این که زیبا چیست یا عادل چیست، ثمره ی روشی طرح ریزی شده بود، روشی متضمنِ برداشتی از ذاتِ اصلی و تمامیِ هنری سوفیستی که با دیالکتیک در تقابل قرار داشت. هنری تجربه گرا و کثرت باور.
«کنجکاوانه فریاد زدم: پس چیست؟ -باید بپرسی: پس چه کسی؟ چنین گفت دیونیزوس، و چنانکه شیوه ی اوست دم فرو بست، یعنی به شیوه ای اغواگرانه.»
پرسشِ «چه کسی؟» نزدِ نیچه بدین معناست: بر چیزی که موردِ بررسی است کدام نیروها چیره اند، کدام خواست این چیز را در تصرف دارد؟ چه کسی خود را در این چیز بیان، آشکار و حتی پنهان می کند؟ فقط پرسشِ «چه کسی؟» ما را به ذات هدایت می کند. زیرا ذات فقط معنا و ارزشِ چیز است. ذات را نیروهایی که با چیز در قرابت اند، و خواستی که با این نیروها در قرابت است، تعیین می کند."

(ژیل دلوز، نیچه و فلسفه، نقد، صورتبندی پرسش نزد نیچه، ترجمه عادل مشایخی)
----------------

@Kajhnegaristan