نیما در یادداشت «زندگی و معنویت» می‌نویسد: زندگی محتاج به معنویت است] دارد [

نیما در یادداشت "زندگی و معنویت" می نویسد: زندگی محتاج به معنویت است ]دارد[. انسان پس از برآورده ساختن احتیاجات مادی خود، باز زندگی می‌کند. قمار، موسیقی، شعر، نقاشی، شراب‌خواری، مخدرات با زن‌ها همه انواع پیوستگی به آن زندگی است.
تحشیه:
به دلیل عدم بلاغت و صراحت در متن به ضرس‌قاطع نمی‌شود گفت که نیما آنچه را برمی‌شمارد از خواص و لوازم معنویت می‌داند یا نه، اما از وجنات و سیاق جمله چنین برمی‌آید که برای او معنویت معنای دیگری دارد نسبت به آنچه در فرهنگ از این واژه بیان می‌شود.
معنویت او بیشتر رخ فرهنگی و آزاداندیشی دارد با چاشنی‌های عیش. البته می‌شود پرسید که شراب‌خواری و مخدرات را چطور می‌شود هم‌ارز و هم‌سان شعر و نقاشی و موسیقی گذاشت در این عالم معنویت؟
مسلمن عوالم دیگری هستند که با نظام‌های منطقی خود چنین چیزهایی را معنویت که نمی‌دانند هیچ، بلکه آنها را فساد و انحراف و گمراهی می‌دانند. علی‌الخصوص با تکیه‌ی نیما بر روی انسان‌های عالی و آرا عالی می‌شود چنین پرسید که: آیا انسان‌های عالی در کنار زندگی مادی و پرداختن به شعر و موسیقی و نقاشی در حال مصرف مخدرات و مسکرات و مشغول با زن‌ها هستند؟ و این که خود آن زندگی مادی اگر شامل این‌ها نیست پس دقیقن چیست؟
#نیما @faryad_naseri