یک تمثیل:. معلمی وارد کلاس می‌شود و می‌گوید: چیزهایی در هوا هست که حرکت می‌کنند

یک تمثیل:
معلمی وارد کلاس می‌شود و می گوید: چیزهایی در هوا هست که حرکت می‌کنند.
دانش‌آموزان چه فهمی از این جمله دارند؟
اگر معلم دینی این جمله را بگوید، دانش‌آموزان فرشته‌ها را به‌خاطر می‌آورند.
اگر معلم فیزیک این جمله را بگوید، دانش‌آموزان چیزها را امواج می‌فهمند.
اگر معلم شیمی این جمله را بگوید، دانش‌آموزان چیزها را مولکول‌های در هوا تصور می‌کنند.
ما همیشه چیزها را بر اساس چیزی می‌فهمیم. بر اساس موقعیت، گوینده، وضعیت و... بنابراین فهم ما درگیر وضعیت‌هاست. ثبات ندارد و هیچ چیز هم معنای ثابتی ندارد. جهان را باید در ابهامش فهم کرد.
@faryad_naseri