پول، پیل، پل. مردها ریش می‌بریدند و گرو می‌گذاشتند یا سبیل

پول، پیل، پل. پیشتر اگر زنی کالایی از فروشنده می خواست اما چیزی نداشت به جای آن کالا بدهد پلش را می برید گرو می گذاشت تا وقتی چیزی به دستش آمد گیسش را پس بگیرد. مردها ریش می بریدند و گرو می گذاشتند یا سبیل. گیس گرو نهادن، پل سرانجام معنای پول گرفت، آن چه می دهی و با آن کالایی می گیری.

دیگر چیزی که برای مبادله به کار می رفت ریگ است، ریک، دریک، د ریگ. رایش، ریک، ریچ همه به معنی مال و دولت از همینجاست. این ریگ ها که لابد مشخصه ای داشته و کمیاب بوده است در مرده ریگ هم هست، ریگ هایی که از مرده می ماند. میراث. دریک در کنار پل(پیل، پول) در زمان ساسانی به کار می رفت به عنوان پول که با زریک یا زردیک که سکه ی طلای زرد بود فرق داشت.

هزاره ها پیش دریای فارس تا کمرکش سگروس(زاگرس) بالا آمده بود و بین سیستان تا خوزستان هنوز آب پایین نرفته و کناره دریا درست نشده بود. آب بالا بود و تا لار امروزه بالا بود و لار مرداب هایی بود که با زهکشی کردن کشت می شود. در همین فضای مرطوب لار است که خشت پخته می شود و قیر را به کار می گیرند برای میانه ی آجرها. در همین لار است که مبادله رونق می گیرد و نیاز به پول پیش می آید. نوعی صدف که لابد مشخصاتی داشته است به عنوان پول به کار می رود و رفته رفته در جاهای دیگر این صدف لار نامیده می شود. همین لار بعدها در میان مردمانی که حرف اضافه ی د داشتند می شود دلار: د لار.
#سردار_صالحی
@faryad_naseri