۳) چند برندی

۳) چند برندی

استراتژی چندبرندی به معنای ایجاد برندهای جدید برای همان طبقه محصول است.

این استراتژی امکان گرفتن فضای بیشتر در قفسه های فروش (Shelf Space) را بیشتر می کند. در عین حال امکان مالکیت تعداد برندهای بیشتر در پورتفو و ایجاد هویت های متفاوت در مناطق مختلف (بین المللی، ملی، محلی و…) را نیز به دنبال دارد. به عنوان مثال دو برند Tide & Ariel هر دو دقیقا یک محصول با ویژگی های کاملا یکسان هستند که توسط کمپانی P&G تولید می شوند اما در اروپا و آمریکا با دو نام متفاوت Ariel و Tide عرضه می شوند.

برخی از برندها برای افزایش میزان فروش (نقدینگی) و در عین حال حفظ هویت برند اصلی با یک برند جانبی دیگر (Flanker / Fighter) وارد بازار می شوند. گاهی اوقات نیز فروش یک محصول با یک نام یا برند خاص انحصارا به یک فروشگاه یا کانال توزیع سپرده می شود اما ظرفیت تولید خالی کارخانه، امکان تولید بیشتر را به ما می دهد. در این شرایط نیز بهره گیری از ظرفیت تولید همان محصول با یک نام دیگر جهت عرضه در کانالهای دیگر می تواند موثر باشد.

عیب بزرگ چند برندی این است که ممکن است هریک از برندها سهم بازارهای کمی به دست آورند و هرگز به سودهای قابل توجه دست نیابند.


۴) برند جدید

استراتژی برند جدید به معنای ایجاد برندهای جدید برای طبقات و شاخه های متفاوت و محصولات جدید است. در واقع نوعی توسعه و سرمایه گذاری جدید در همان صنعت یا صنایع دیگر است.

بدیهی است همه برندهای نوپا خود به خود در این استراتژی قرار می گیرند. ضمن اینکه یکی از مهمترین استراتژی های توسعه کسب و کار برای دیگر صاحبان صنایع و برندها همین است.
@dotDE