در دانشگاه استیونس نیوجرسی اقتصاد درس میدهم. حوزه تخصصم اقتصاد خرد کاربردی، اقتصاد انرژی و منابع طبیعی، مدیریت ریسک و کنترل بهینه تصادفی است. به علوم انسانی هم علاقهمندم. مسایل توسعه و سیاستگذاری ایران را دنبال میکنم و گاهی چیزهایی مینویسم.
کشکول چای داغ، حکایت زرنگار
کشکول چای داغ، حکایت زرنگار
سعی میکنم شخصی ننویسم ولی هر از چندی کمی تنوع دادن در مطالب و گشتی در دنیای خارج از اقتصاد هم بد نیست. زمانی که نوجوان بودم (اواخر دهه شصت)، هم دوره سازندگی بود، هم عصر رایانههای شخصی در دنیا -و با مقداری فاصله در ایران - در حال شکوفایی و پوست اندازی بود و هم روندی از بازگشت متخصصان ایرانی به کشور شروع شده بود. در نتیجه موج پر شتابی از شرکتهای داخلی در حوزه نرمافزار و سختافزار در حال ظهور بود. سالهای عجیبی بود، سختافزار رایانه یک باره در حجم وسیع وارد کشور شده بود ولی برای بسیاری از کاربردها هنوز نرمافزار یا مکملهای سختافزاری مناسب فارسی وجود نداشت. در نتیجه عرصه فعالیت فراخ و میدان نوآوری و مشارکت در خلق محصولات جدید و ساختن کشور باز بود. ظرف یکی دو سال عرصه رایانه در کشور دگرگون شده بود. هیچ وقت شوق و ذوق بیمثالی که از شرکت در اولین «نمایشگاه برق و الکترونیک و کامپیوتر» (فکر میکنم سال ۱۳۷۰) و صحبت با افراد تکتک غرفههای این نمایشگاه به من دست میداد را فراموش نمیکنم. این نمایشگاه اولین تجربه من از مواجهه با «کارآفرینی خصوصا از نوع فناورانه» آن بود.
ولی در بین این شرکتهای جسوری که بعضی موفق (ایران سیستم، همکاران، سیستم، پویا، ...) و برخی ناموفق (کامپیوتر حافظ، ...) شدند «زرنگار» حکایت متفاوتی بود، هم از حیث موفقیت مالی و هم از جهت تحولی که در صنعت نشر کشور ایجاد کرد. (تصور کنید که در اوایل دهه هفتاد، قیمت نرمافزار صد و بیست هزار تومان بود و بنا به شایعات دو هزار نسخه اصل فروخته بود. ضرب این دو عدد در هم و تبدیل آن به معادل قیمتهای امروزی با خودتان!). در آن عوالم نوجوانی شنیده بودم که سازنده نرمافزار یک استاد ایرانی در آمریکا بوده که اواسط دهه شصت، کار موفق و زندگی فرنگ را رها کرده و به ایران برگشته و یکتنه کار کرده و نهایتا این محصول موفق را ساخته است. سالها بعد فرصتی شد تا با این شخص (دکتر محمد صنعتی) دیدار کنم و مصاحبه مفصلی از روند زندگی و کار و تاسیس نرمافزاری سینا و زرنگار تهیه کنیم که متاسفانه الان خودم نسخهای از آن ندارم.
نمیدانم زرنگار و نرمافزاری سینا هنوز سرپا هستند یا در گردونه رقابت فناوری و شرایط کسب و کار در ایران تعطیل شدهاند ولی امروز تصادفا به مصاحبه دیگری از دکتر محمد صنعتی (موسس نرمافزاری سینا) برخوردم که من را به خاطرات سی سال پیش خودم برد. فایل مصاحبه را با شما به اشتراک میگذارم. بسیاری از محورهای مصاحبه امروز دیگر موضوعیت ندارند ولی یک اصل همچنان برقرار است: «اراده برای شدنی کردن چیزهایی که نشدنی به نظر میرسد.»
@hamed_ghoddusi تماس با نویسنده
@hamedghoddusi