چرا ایران در رابطه با روسیه سرگیجه دارد؟.. بخش دوم

چرا ایران در رابطه با روسیه سرگیجه دارد؟

بخش دوم

به نظر می‌رسد سیاستمداران ایرانی در روابطه با روسیه از یک سرگیجه رنج می‌برند، چرا که شیشه‌های عینک آنها با یکدیگر همخوانی ندارد. بدین معنا که از زاویه یک چشم، روابط خود با مسکو را بر اساس واقعیت‌های نظام بین‌الملل و با تاکید بر این امر بدیهی که هر کشوری منافع خود را جست‌وجو می‌کند، تعریف می‌کنند و از نگاه شیشه دیگر عینک، روسیه را چنان متعهد به خود می‌دانند که گویی مسکو به عقد تهران درآمده است و اگر از ایران تمکین نکند، به خیانت متهم می‌شود. اما واقعیت این است که جمع این دو نگاه با یک عینک موجب سرگیجه می‌شود و بدون شک تاثیر منفی در پی خواهد داشت.

گویا هراندازه که روسیه بر اساس واقعیت در سیاست خارجی خود گام بر می‌دارد، جمهوری اسلامی ایران، آرمان‌های خود را در سیاست خارجی جستجو می‌کند و برآیند این اختلاف نگاه سبب می‌شود حتی اگر اشتراکات و همگرایی‌هایی نیز در منافع ملی دو کشور وجود داشته باشد، در عمل به میزان حداکثری تحقق پیدا نکند. "سون جو" در کتاب هنر رزم می‌نویسد: «با آگاهی از محل و زمان نبرد قریب‌الوقوع، می‌توانیم از دورترین فاصله‌ها، نیروهای خود را برای نبرد متمرکز کنیم. اما اگر نه زمان نبرد روشن باشد و نه مکان آن، آن‌گاه جناح چپ سپاه قدرت یاری رساندن به جناح راست، جناح راست قدرت یاری رساندن به جناج چپ، جلو سپاه امکان کمک به عقب سپاه و عقب امکان کمک به جلو را نخواهد داشت. وضعیت چقدر شدیدتر می‌شود اگر دورترین بخش‌های سپاه با دیگر بخش‌ها بسیار فاصله داشته باشند و نزدیکترین بخش‌های آن هم از هم دور باشند.»


ژئوپولیتیک ایرانی
@irgeopolitics