قصیدهٔ۸..۹۱. سزد‌گر راهب اندر دیر هرقل. کند تسبیح از این ابیات غرا

قصیدهٔ۸

۹۱. سزد گر راهب اندر دیر هرقل
کند تسبیح از این ابیات غرّا

🍃🍃🍂🍁🍂🍃🍃
راهب: در لغت به معنی ترسنده؛ آن که از دنیا می‌برد و در دیر به خدای روی آورد و او را عبادت کند.
دیر هرقل: کلیسا و معبد هرقل.
هرقل: بعضی از شارحان قصیده، او را ملک روم دانسته و دیر را از بناهای او خوانده و گفته‌اند که هم اوست که پیامبر اسلام(ص) به او نامه نوشت و او را به قبول دین اسلام دعوت نمود. یاقوت در «معجم‌البلدان» دیر هرقل ضبط کرده و اصل آن را حزقیل دانسته و می‌گوید: آن دیر مشهوری است بین بصره و عسکر و ‌مکرم. (فرهنگ لغات و تعبیرات خاقانی)
تسبیح: خدا را به پاکی یاد کردن و نیز مهره‌هایی است که به رشته کشند و وسیلهٔ عبادت و ذکر است.
غرّا: روشن و نورانی، فصیح و استوار.



****پایان قصیدهٔ هشتم****

@khaghanieshervani